Çocuk gelişimi kitapları seçerken genelde yerli yazarları tercih ediyor olmamın sebebini Adem Güneş bu kitapta "Anadolu pedagojisi" olarak isimlendirip çok güzel anlatmış.
Daha ilk sayfalarda biyolojik ritmin yavaşlığına uymak gerektiğine vurgu yapılmasıyla,sayfaları hızlı okumayı bırakıp sindire sindire okumaya başladım, küçük kızıma ayakkabılarını giyerken "hadi çabuk ol"demeyi, büyük kızım ders çalışırken hızlı olmasını söyleyip kaygılandırmayı bıraktım.
Minnet duygusunu "zehirli bir akrep"olarak nitelendiren yazar, çocuğun benliğini ömür boyu esir alan bu duygu hakkında ebeveynleri uyarıyor.
"Prensesim" diye sevdiğiniz ortaokul öğrencisi kızınız "erkekler bana çok değerli olduğumu hissettiren tek şey" dese sizce bunun nedeni nedir?
Yalan söyleyen çocuğunuzun aslında bir "onur savaşı"verdiğini biliyormuydunuz?
Neden çoğu yetişkin sakin bir köy yaşamında bulunmayı arzu ediyor?
Çocukların da "Stockholm sendromu" yasayabilecegini biliyormuydunuz?
Şiddete maruz kalan bir çocuğun büyüdüğünde milyonların ölümüne sebep olan, dünyanın lanet ettiği Adolf Hitler olma olasılığı ürkütücü degilmi?
Bu ve benzeri çarpıcı gerçekler bu kitapta.
Tüm ebeveynlere "Sır bekçisi" olma yolunda kolaylıklar diliyorum. Adem Güneş