Öncelikle kitabın içeriğinden, konusundan, yazılışından bahsetmek istiyorum. Jane Eyre, İngiltere'nin Victoria Dönemi'nde yazılmış bir roman. Yazar o zamanlar kitabını takma ad ile paylaşmak zorunda kalıyor. Hatta kardeşi Emily Bronte ise Uğultulu Tepeler adlı romanın yazarıdır.
Romanın akıcı bir üslubu vardı ki başladığımda ya akıcı bitmezse diye kuşkulandığım da oldu. Ama kuşkularımın hepsi bir çırpıda yok oluverdi. Çünkü gayet sade, akıcı bir dili vardı. Sayfalar su gibi akıp gitti. Elimde sürünmedi.
Kitap, Jane Eyre adlı karakterin küçüklüğünden başlayarak hayatının bir dönemindeki yaşadığı olayları anlatıyor. Sonu mutlu sonla bitiyor. Aşıklar kavuşuyor. Her ne kadar bazı olaylar olsa da. Okumanızı öneririm çünkü bir kadının bağımsız duruşunu, fikirlerini ele alan da bir kitap. Sadece aşk hayatını değil, karakterin güçlü iradesi de anlatılan bir kitap.
Bu kısım sonrası kitabın olay akışı ile ilgili olacak. Ah Mr. Rochester... Jane'e olan hitapların öyle hoşuma gitti ki... "Sevgilim, meleğim, gözümün nuru, iyilik perim, iyilik meleğim, kuzum, yavrum,". Hepsi de aklımda hâlâ. Jane iyi ki de Mr. Rochester'ın yanına geri döndü. İyi ki St. John ile evlenmedi. Eğer evlenseydi sevgisine ihanet etmiş olurdu bence.
Jane karakterini kendime çok yakın buldum. Gerek davranışları gerekse düşünceleri ile birlikte. O yüzden de kendime yakın bulduğum ilk kitap karakteri oldu kendisi.
Mr. Rochester keşke kör olmasaydı. Her şeye rağmen oldukça pişmandı. Ama sonunda sevgili Jane'e kavuştu. Ve yine keşke hayatına pek çok kadın almasaydı. Sanırım geçmişinde rahatsız olduğum en büyük konu bu oldu. Belki de benim ilkelerime zıt bir durum olduğu içindir.
Neyse lafı daha fazla uzatmayayım en iyisi. Beğendiğim bir kitap oldu. Arada açıp bazı yerleri okurum da.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.