Pınar
@_jane
"Yas yok, cenaze yok."
Şu anda okuduğu kitaplar
"Gelecek kaygısı duymaya başladığımız gün, çocukluğumuzu geride bıraktığımız gündür."
Sayfa 98 - İthaki
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ADRİAN: DAĞDAN İNMİŞ BAYIR CAMIŞI
Şu Dark Romance alt kurgularında tutku denen kavramın ya da koskoca olay örgüsünün sadece cinselliğe kaymasından nefret ediyorum. Tabii ki de bu kurgunun ana teması yasaklı her türlü şey içermesidir ancak sadece seks barındırması beni soğutuyor. Ne bileyim hani saplantılı bir şekilde arzularsın, takıntı yapıp sağlıklı düşünmezsin. Tamamdır. Fakat düşündüğün tek şey de cinsellik olmasın ya. Ne bileyim ses, mimikler, zihin, düşünceler de etkilesin karşı tarafı. Ama yok, biz her iki bölüme bir ıslanan çarşafları okuyoruz. Takıntı ya da toksikliği sürekli iki bacak arasına sığdırıyoruz. Ben daha zekice, derin ve psikolojik yönü iyi işlenmiş dark romance kurguları okumak istiyorum. Ama o tür de bulamıyorum. Karakterlerin etkilendiği tek şey koskoca bir CİNSELLİK.
Spoiler içermez.Edebiyat
Ben bu yazardan nefret ediyorum, hani direkt incelemeye böyle başlamak genelde kırıcı ya da fazla eleştirel olabilir ama ben bu adamın hangi kitabı okursam okuyayım çok rahatsız hissediyorum. Evet, sevmediğim kitaplar ve yazarlar yine var ama hiçbiri bu adam kadar beni sinir etmiyor. Sorun psikolojik tahliller yazması, karakterleri drama sokması, dramları aşırı oluşturması değil - ki psikolojik dram seven birisiyim - sorun bu acıyı ilahlaştırıp yüceltmesi. Karakterin kurbanlığını zafer ilan etmesi. (Oysa acı çoğu kez bedel getirir.) Üzgünüm ama bana hiç hitap etmiyor bu durum. Karakterin acısını realize etmek yerine romantikleştirmek benim yazım ve okum tarzıma hitap etmiyor. Şöyle düşünün: Karakter bir uçurum kenarında ve atlayarak intihar ediyor. İntihar edene dek var olan ezici süreçten ziyade atlarkenki garip hoşlantıyı okuyoruz. Karakterler ne olursa olsun direkt uçurum kenarından atlamayı tercih ediyor ve bundan öyle ilahi bir keyif alıyor ki, sadece benim sinirim bozuluyor.
Misal, diyelim ki bir hastaya depresyon teşhisi konuluyor ve kişi dünyayı gri alan olarak görüyor. Bu normaldir. Çünkü okb, anksiyete, boderline vb. hastalıklarda kişi hep bir mücadele içindedir ve dünya soluktur. ben de bazı şeyler yaşamış biri olarak az çok biliyorum. Ama yazar bu gri dünyanın ne kadar trajik, ne kadar sömürücü olduğundan bahsetmiyor da, gri alanı güzelleştirip ona tapıyor. Ya da diyelim ki hastalığı bu, yani garip bir şekilde hayranlık duyuyor ama normalde bunu okurken biz o karakterin hasta olduğunu bildiğimiz için okur, anlarız. Ama yazar bunu ilke haline öyle bir getiriyor ki, kişi sağlıklı olsa da, hasta olsa da yazara göre acı muazzamdır, müthiştir. (Umarım aradaki farkı anlatabildim) Üzgünüm ama ciddi ciddi kökten ruhsal sorunları var bence. Melankolik mazo'nun
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,7bin okunma
Aslında ilk halleri fena değilmiş...Alıntı
"Bugün Samhuinn..."
(Celaena) "Bugün ne? Bugün Samhuinn mi?"
Chaol kaşlarını çattı. "Tabii ama sen davetli değilsin."
(Celaena) "Elbette. Peki sen bu tekinsiz gecede ruh çağırmayı mı yoksa dostlarınla birlikte şenlik ateşi yakmayı mı planlıyorsun?"
"Ben o tür batıl inançlarla uğraşmam."
Celaena bir elini havaya kaldırıp, "Dikkatli ol, inançsız dostum!" dedi. "Bugün tanrılar ve ölüler dünyaya hiç olmadıkları kadar yakın dururlar, söylediğin her kötü sesi işitebilirler."
Chaol gözlerini devirdi. "Kışın gelişinin kutlandığı saçma bir bayram bu. Şenlik ateşlerinin tek faydası da geride kalan külün tarlalara serpiştirilmesi."
(Celaena) "Küller tanrılar tarlaları korusun diye sunulan bir armağan."
(Chaol) "Küller tarlaların verimini arttırmanın bir yolu." 
Cam Şato 
Sarah J. Maas
Cam Şato Sarah J. Maas