Folklor derlemeleriyle uzun yıllar geçiren Yaşar Kemal, daktilosu da olmadığı için notlarını kargacık burgacık yazısıyla temize bile çekemeden hep sarı defterlerine not alırmış. Sadece bir sandıkta üst üste yığınladığı için polisin hedefi de olmuş ve büyük bir kısmını kurtaramamış da. Annesi vefat ettiğinde evindeki sandığında sarı defterleri olduğunu söylemişler. Polisten kurtardığı için sevinmiş. Bir köşede kalıvermiş meğer defterler. Kimsenin dikkatini çekmeden...
Defterlerini de İstanbul'a getiren Yaşar Kemal temize çekmeye karar vermiş fakat bu sefer de yazısını tam okuyamamış. Alpay adında bir arkadaşı aklına gelmiş; daha önce kendi el yazısıyla tekerlemesini o okuyabilmiş çünkü. Alpay'a hepsini armağan ederek isterse onda öylece kalabileceğini ya da temize çekerek kitap yapabileceğini anlatmış. Kitapları teslim etmiş. Alpay çok geçmeden "Sarı Defterdekiler"i daktilodan geçilmiş temiz yazılar olarak getirmiş. Üstünde de çalışmaya koyulmuşlar.
Bundan mutluluk duyan Yaşar Kemal, "Alpay sağolsun." dierek şükranlarını iletiyor bu kitabın önsözünde.
Kitabın ilk bölümü "Bu Kitabın Öyküsü" kitabın kendi kadar da öğretici ve açıklayıcı bir bölüm. Kemal Sadık Göğceli'nin nasıl Yaşar Kemal' evrildiğini anlatıyor. Sarı defterlerinin onu nasıl yetiştirdiğini, edebiyatının temellerini.. Bir doğuş hikayesi gibi...
Sarı Defterdekiler'in içinde derlediği koşma, semai, varsağılar; ağıtlar; türküler; bilmeceler; maniler; masallar ve son olarak da hikayeleri türküler yer alıyor.
Anadolu'yu hissetmek, bozkırlarda iki aşığı görüp bir "aşık"tan dörtlüğünü duymak, çapa mevsiminde insanların akıllarından neler geçebileceğini anlamak isterseniz ve daha önemlisi
Yaşar Kemal'in nasıl Yaşar Kemal olduğunu anlamak isterseniz, işte okumanız gereken kitap bu...
·
298 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.