Eserde iyilik karşısında kötülük bazı karakterler üzerinden verilmeye çalışılmış. Nelerin doğru nelerin yanlış olduğu eğitimini en başta ailede alırız. Bize birşey doğru diye öğretilegeldiyse onun yanlış, eksik, fazla, hatalı, en doğrusu vs olacağını artık kabul etmemiz çok zordur. Çoğu zaman en başta öğretildiği şekilde sabitleriz o öğretiyi kafamızda. Bu noktada bi çocuğu fazlaca şartlı, fazlaca olmazsa olmazlarla büyütmek ne derece doğru diye düşünmeye başlıyorsunuz.
Hikaye içerisinde beni etkileyen nokta:
Kahraman bir hayal kuruyor. O hayali gözünün önünde canlandırıyor. Canlandırma esnasında neticeye geliyor, söylemek istediğini hayal dünyasında söylüyor ve orada dona kalıyor. Karşısında bir soğuk duvar. Cevap yok. Ve hayalin devamı canlanmıyor gözünün önünde. Düşündüm de biz de bazen hayaller kurarız "şu şöyle olsa, bu böyle gelse, şuradan gitse vb" Ama çoğu zaman gerçekten neticeyi düşünmeyiz. O hayal gerçek oldu ve ben neticeye ulaştım, ama netice beni ya umduğum gibi mutlu etmezse?
Bu hikayeyi ders çıkarmak için okursanız zevk alırsınız. Yoksa yalın haliyle okuyup üzerine düşünmediğinizde "bu da neydi şimdi" deyip son sayfayı kapatırsınız. Bence bunu biraz düşünerek okuyun bu eseri.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.