İNTİHAR ORMANI
EZGİ DURMUŞ
Merhabalar Benim sevgili dostlarım.
Sevgimiz ile sevdiğimiz arasındaki koskoca kopmayacak bağın arasındaki silsile bizleri ne kadar bu hayata alıştırıyor veya yaşatıyor? Görmeden, duymadan, anlamadan ve anımsamadan geçirebileceğimiz bir hayatı düşünebilir misiniz? Bizlere gelen koskoca yaşam aslında kısa bir ömürden ibaret olduğunu bu eserde anlamlı bir şekilde dile getirdiğini göreceksiniz.
Her okuduğum eserde inanılmaz duyguya kapılıp, kendimi karakterler ile bütünleştirmekten asla vazgeçmemeyi iyiden iyiyde huy edindim. İyi bir şey mi? Orası tartışılır fakat benim hissiyatım olaylara onların gözünden bakıp, onları birebir yaşayıp, ona göre yoruma almaktır. Evet başlıyorum
Kitabın kapağını açtığınız vakit gözünüze bir adamın konuşması çarpacaktır. Umut; hayata başlamasını, sevgisini, sevdiği şeyleri öylesine güzel ifade etmektedir ki, en anlamlı cümlesine kalbimi bıraktığımı söylesem yeridir. – ben Umut. Adımın hakkını verememiş, otuz dört yaşında bir adamım. Portakalı, kırmızı lahanayı ve İz’i çok severim. Aşığım ve övünebileceğim başka bir meziyetim yok.
Ortada öylesine büyülü bir aşk varken, ah nereden çıktı bu unutmak. Birbirlerini bu kadar severken, birbirlerine böylesine fedakarlık ile yaklaşan iki aşık varken, engel adeta bir taş gibi takılmıştı ayaklarına. Alzheimer.
Kitabın başlangıç ve bitişine kadar Umut öylesine güzel bir anlatım ile boy gösteriyor ki, resmen o duygu yoğunluğunu okuyucuya geçiriyor. İz e ölesiye bir tutkuyla yaklaşımı, onu kaybetme korkusu. Hem de son sayfalara kadar.
Kitap bende su gibi aktı gitti, etkisi okuduğumdan beri sürüyor desem yalan söylememiş olurum. Hatta bir film tadında okudum. Normalde arka kapak sözlerini asla yazmam ancak bu genelde derdi boyundan büyük insanlar için kullandığım tabiri, yazarımız resmen nokta atışı yaparak, gönül gözünden göz yaşına sebebiyet vermiştir.
‘’ şimdi aniden ölsem otopsi raporumda binlerce cümle çıkar, söylemeyip içime attığım. Susmak da bir çeşit intiharmış meğer.’’
Ezgi ‘nin Kalemine ve okuyucuya geçen anlatımına hayranlık duyduğumu belirterek, kendisine sevgilerimi sunuyorum. Yazan ellerine ve yüreğine sağlık diyerekten, yorumumu noktalıyorum. Sevgilerle