AÇKEN SEN,SEN DEĞİLSİN
Kitap, geçimini öykü makale yazıp gazetelere gönderip küçük mevlalar karşılığında hayatını idame ettirmeye çalışan birinin zorlu yaşam koşullarını anlatmaktadır. Knut hamsunun otobiyografik olarak yazdığı kitabı olarak da değerlendirebiliriz.
Kitabın konusunu, işleyişini yaşam mücadelesini açlık sürecini kısmen 
Martin Eden kitabına benzettim. Yazarın çektiği ızdırabı açlığı geçim sıkıntısını okurken empati kurmamanız mümkün değil. Mutfağa geçip yemek yemeğe utanır hale geliyo resmen insan. Yazarın yaşadığı açlığı İçselleştirmemek imkansız hale geliyor. Ve bu süreçte tanrıyla yaşanan hesaplaşmalar ve isyanlar her ne kadar eleştiri konusu olsa da okurken o empatiyi kurabiliyorsunuz kesinlikle. Dramatik ve etkileyici bir klasik eser. Keyifli okumalar dilerim
Martin Eden kitabına benzettim. Yazarın çektiği ızdırabı açlığı geçim sıkıntısını okurken empati kurmamanız mümkün değil. Mutfağa geçip yemek yemeğe utanır hale geliyo resmen insan. Yazarın yaşadığı açlığı İçselleştirmemek imkansız hale geliyor. Ve bu süreçte tanrıyla yaşanan hesaplaşmalar ve isyanlar her ne kadar eleştiri konusu olsa da okurken o empatiyi kurabiliyorsunuz kesinlikle. Dramatik ve etkileyici bir klasik eser. Keyifli okumalar dilerim
·
3 +1'leme
·2.213 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitapta benim de dikkatimi çekti belirttiğiniz "Tanrıyla hesaplaşma ve isyan durumu". Aynı şey Coelho' nun 5.Dağ eserinde İlyas peygamberde dahi var. Tanrı' nın kötü olduğunu, hatta onunla dalga geçtiğini bile düşünüyor bazı çaresiz zamanlarda. Aynı şeyi ben de çok sıkıştığım, çaresiz durumlarda da yaşıyorum. Çeşitli kitaplarda eserdeki kahramanların da aynı şeyi yaşadığını görünce "demek ki sadece ben değil, herkesin yaşadığı türden bir isyan bu diyorum". Sonuç olarak insanız ve bir yerden sonra cinnet psikolojisine bürünüyoruz, kontrolü kaybediyoruz istemesek de. Dolayısıyla bu durumu eleştirenlerin halden anlamayan, olgunlaşmamış, "ekmek yoksa pasta yesinler" kafasında insanların yapabileceğini düşünüyorum.
Aynen öyle. Kitapta yazarın yaşadığı şey tam da bu. Hayatta hiçbir şey yolunda gitmiyo. Günlerce haftalarca ağzından tek bir lokma geçmeyip tahta ve talaş kemirerek açlığını unutmaya çalışıyo ve bu arada da onurunu kaybetmemek adına da kendiyle savaşıp günah işlememeye çalışıyo. Hangimiz bu kadar sağlam durabiliriz ki
