İbn-i haldun un "Mukaddime " adlı eserine baktığımızda devletlerin ekonomik olarak gelişmelerinin önemli ölçüde vergi oranlarına bağlı olduğunu öne sürer. Üretim ve tüketim dengesinde bu sağlanırsa hem halkın refah düzeyi artacak, hemde devlet kalkınacaktır. Aynı zamanda 1974 yılında abd'li iktisatçı Arthur Laffer İbn-i Haldun' un bu görüşünden etkilenerek "laffer eğrisi" denilen tezini ortaya koymuştur. Fakat bana soracak olursanız bu tez günümüzde artık karşılığını yitirmiştir.
Örnek olarak:
Arthur Laffer’in bu eğrinin mantığını 1974 yılında bir restoranda Donald Rumsfeld ve Richard Cheney adlı genç amerikalı politikacılara anlatmış olmasındadır. Laffer bir kâğıt peçete üzerinde iki değişken arasındaki bağlantıyı gösteren bir grafik çizmiştir. Sonradan Abd’de rumsfeld savunma bakanı olup cheney de 2000-2008 arasında başkan yardımcılığı görevine seçilince, bu görüş cumhuriyetçi parti’den seçilen başkanlar döneminde etkili olmuş ve vergi indirimleri ile ilgili yasalar çıkarılmıştır. Bu uygulamaların sonuncusu 2017’de abd başkanı Donald Trump’ın girişimiyle yapılan vergi indirimi olmuştur. Vergi indirimleri belirli bir süre için olumlu sonuç verse de iç borcu artırıp enflasyon oranının yükselttiği için orta vadede ekonomileri zorlamıştır.
Nedeni ise bu savlar üretim ekonomisine dayalı modelde geçerlidir. Biz ise son olarak 1971'de karşılıksız para sistemine geçtigimizden bu yana artık üretim ekonomisi diye birşey yok. Devletler karşılıksız para basarak ve borçlanarak varlığını sürdürmektedir. Biz halklar olarak ise bunun bize yansıması kısa vadede vergiler uzun vadede enflasyon olarak karşımıza çıkıyor. Ama bugün artık küresel olarak bu para sisteminin de son ramaklarını yaşıyoruz.
·
348 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.