Kitabın kısa ve öz olması kadar, hedef konuyu okuyucuya düşündürtmesi de büyük bir başarı. Bir beyaz yakalı olarak aslında "Fazla Mesai" konusu ve iş hayatının geleceği üzerine bolca konuştuk, yazdık ve çizdik. Kapitalist ekonomik sistem her geçen gün daha insani bir yapıya bürünüyor. Dışarıdan öyle bir görüntü vermeye çalışıyor en azında. Bugün çalışan insanların sahip olduğu hakların hiçbiri kurulu düzen veya işverenler tarafından kendiliğinden verilmedi. Söke söke alındı. Evet şu bir gerçek; bundan 250 yıl önce insanlar topraktan zorla koparılarak maaşlı bir çalışan olmak zorunda bırakıldılar. 150 yıl önce hiçbir hakları olmadan, kötü yaşam koşulları içinde genci yaşlısı, çocuğu kadını demeden saatlerce uygunsuz koşullarda çalışmaya mahkum edildiler. Günde 18 saat çalışarak, kötü beslenerek, gelir ve sosyal güvence olmadan yaptılar tüm bunları.
Bismarck ile birlikte sosyal devlet düzeni kurulmaya başlandı. Çalışanların da zaman içinde kapitalist sistem için sadık bir müşteri olduğu anlaşılınca çalışma koşullarında iyileştirmeler oldu, yan haklar kazanıldı. Isaac Asimov bundan yetmiş yıl önce makinelerin insanların yerini alacağını söylediğinde bunun bir ütopya olduğunu söylemişlerdi. Lakin tıpkı romanlarında yazdığı dönemi yaşamaya başladık. Artık prekarya, vatandaşlık geliri ve sosyal adalet konuları gündemi daha fazla meşgul ediyor. Peki son 100 yılda dünya ekonomisi hiç olmadığı kadar büyümüşken, teknolojik gelişmeler hız kesmeden artarken, insan ömrü uzuyorken; neden payımıza düşen mutluluğu ve refahı henüz elde edemedik.
Bu yüzden kitabın ana temasını oluşturan konu, çağımızın en önemli konusu. Çözülmesi gereken ve çözülmesi takdirinde dünyanın daha güzel bir yer haline geleceği ise kesin gibi.
·
142 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.