Klasik bir Stefan Zweig novellası, başladığım gibi bitirdim.
Önümüzün seçim olduğu ve aklımın fikrimin de bu olduğu bir dönemde birçok cümleyi kendime göre yorumlamış bulundum :)
Paula'nın çok güzel bir eş olduğunu düşünüyorum. Her zaman savaşta ölen insanları düşündüğümde, aslında ölenlere değil "geride kalanlara" daha ziyadesiyle üzüldüğümü fark ederim. Bunun için bir eşin duygularını çok iyi anladım sanırım ve yazar çok güzel anlatmış. Vatan, gerçek anlamıyla uğrunda ölünebilecek bir kavram mıdır, yoksa bilmediğimiz bir konu hakkında atıp tutuyor muyuz yalnızca? Bundan emin olmak maalesef imkansız fakat tek temennim huzur içinde, kardeşlik ve sevgi içinde yasayabileceğimiz bir dünya. En başında kendi memleketimde ayrışmak istemiyorum. Umarım Allah kimseyi savaşla sınamaz. Okuması keyifliydi fakat asıl keyifli kılan okuduğum dönem oldu :)
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.