Kitabın köşesinde roman yazınca olay örgüsü olan bir kitap beklemiştim. Kısa kısa tanık beyanlarından oluşuyor. Bir süre sonra o kısa paragraflar kafamızda bir olay canlandırıyor. Ama bana verilmeye çalışılan duygular iletilmedi. Sanki kitap yazılmak için yazılmış. Adına sanat diyebilmek için insanların öylesine cümleleri çok anlamlıymış gibi sıralaması artık komik geliyor. Tanınmamış bir yazar yazsa ‘ne diyor ya bu’ tepkisini vereceğimiz cümleyi ünlü biri yazdığında ‘vaaoov ne derin anlamlar var burda’ diye geçiştiriyoruz bence. Kitabın en çok puan kırdığım yönü çoğu sayfanın boş olması. 4-5 cümleyi yazıp bir sonraki sayfaya geçmişler. Kitap okuma zevkim için ağaçların kesilmesi canımı acıtırken bir de böyle bir kitap için kesilmesi canımı hepten sıktı. Şunu birleştirseler 50 sayfa yapmayacak bir kitabı 150 sayfaya yaymak bana çok gereksiz geliyor. Sırf bu yüzden bile kimsenin almasını istemem. Konusuna gelecek olursak; gelecekte insanlar ile insansılar(yani robot) arasında oluşabilecek sorunlara değiniyor. Birkaç cümle dışında robotlarla ilgili her bilim kurgu filminde konuşulan sorunlar. Gerçek hayatta bu sorunlara sadece insan gözünden bakıyoruz, biraz da robotların gözünden bakmak güzeldi. Onlar ne hisseder veya hissedebilir mi, sonuçta onları programladığımızdan fazlasını hissedebilirse ne olur gibi bir takım sorular sorduruyor. Ancak dediğim gibi bu konudaki filmlerden daha fazlası yok. Beklentiyi minimumda tutarsanız belki hoşunuza gidebilir.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.