“Öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?”Edebiyat
Bu zamana kadar okuduğum ilk William Shakespeare, aynı zamanda ilk tiyatro eseri.
Kitabın alıntılarına hep denk geliyordum. Fakat tiyatro eseri olduğu için sevmem diye düşünmüştüm. Ne büyük yanılgı! Sizlerde benim gibi düşünüyorsanız eğer yanılıyorsunuz. Bence bir şans vermelisiniz.
Muhteşem bir eserdi. Hiç sıkılmadım kitap beni içine çekti. Orda geçen cümleler beni alıp başka yerlere götürdü.
Şiirsel bir anlatımı var eserin. Okurken akıp gidiyor. Bazı alıntılar sizi alıp başka yerlere götürebiliyor.
“Aramak boşuna bulunmak istemeyeni." (s. 37)
"Yarayla alay eder, yaralanmamış olan." (s. 37)
En çok şu alıntıyı beğenmiştim.
“En tatlı bal bile tadıldıkça bıkkınlık verir,
Aynı tat isteği, iştahı köreltir.
Onun için,ölçülü sev ki uzun sürsün sevgin.” (s.62)
Kitapta iki düşman ailenin çocuklarının yani Romeo ve Juliet’in birbirine olan aşkı oyun haline getirilmiş. Kitapta sadece aşk değil o zamana ait insan ilişkileri de anlatılmış. Sonu beni biraz üzdü biraz da sinirlendirdi. Öldükten sonra bazı şeyler gerçekten de anlamsız oluyor.
Oyunda verilmek istenen asıl mesajsa şu “Aileleriniz sizin aşkınızı hiç istemese de bazen aşk uğruna ölmeye bile değerdir.”
Ama böyle birine denk gelmek günümüzde artık oldukça güç. Kimse kimse için yorulmayı göze almıyor en küçük sorunda pes ediyor.
Sevgiyle kalın. Umarım herkes Romeo'sunu, Juliet'ini bulur.
·
919 Gösterim
1 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.