Kitapta Ay Işığı Sokağı, Leparella, Nişan, Leman Gölü Kıyısında Olay ve Avare olmak üzere 5 hikâye bulunuyor. En sevdiğim Leparella oldu ki en uzunu da oydu.
Ay Işığı Sokağı belirsiz bir sonla biterken diğer 4 hikaye kötü sonla bitiyor.
İlk hikâyede daha çok cimrilik ve insanoğlunun aşağılık kompleksi üzerine duruluyor.
Leparella, yeni duygular ve bu duyguların hayatınızda ne gibi değişimlere yol açabileceği yönünde.
Nişan, beni çok üzen ve düşündüren savaş konusunda yazılmış, ömrünü savaşlarda harcamış ve korkunç bir şekilde harcanmış bir albayın hikayesi.
Leman Gölü Kıyısında Olay'ı Nişan'dan sonra okumak hoş olmadı açıkçası çünkü art arda gelen kötü olaylar dizisi burada artık baydırma noktasına getirdi.
Avare de üstüne tüy dikerek yine bir intihar ile son bulan bir hikâyeydi. Öncelikle diziliminin çok yanlış olduğunu düşünüyorum ve Avare ile Leman Gölü bence gereksiz kısaydı. Sanırım uzun romanları sevdiğim için hikâye de olsalar bu denli çabuk sonuçlanmaları ve kötü sonuçlanmaları hoşuma gitmedi. Neticede okuması keyifliydi.