başlangıcı ve sonu tamamıyla bağımsız bir eser.
kitaba başladığımda bir erkeğin neden bir erkeğe uzaktan görmesine rağmen yakınlık duyduğunu ve tanışmayı bu kadar arzuladığını düşündüm. tabi ki aklıma ilk gelen romantik bağlamda ilgisini çekmiş olabileceğiydi.
bu düşüncem son sayfaya kadar devam etti. ve ben yanıldım.
aslında bu düşünceden çok bir istekti. nedense hocam karakteri ve anlatıcının aralarında bir şey yaşanmasının daha güzel olacağını hissettim. ve kitabın sonunda açıklanan detayların hocam karakterinin yönelimi hakkında olabileceğini düşündüm. fakat dediğim gibi böyle olmadı.
beni bu düşünceye iten elbette karakterlerin hal ve tavırları, kurdukları diyaloglardı. onun dışında gayet tahmin edilebilir ve sıradan bir olay kurgusu mevcuttu.
aile, arkadaşlık ve aşk üçgeninin hangi noktalarda kesiştiği üzerine bir örnekti bence. yine de karakterlerin hastalıklı ve problematik düşünce yapıları olduğu kanaatindeyim. amcasından gördüğü yanlışı, en yakın arkadaşına karşı takınan hocam karakteri nefret ettiği o insanlığın bir üyesi oldu. hayatı boyunca da ızdırabını çekti. fakat canı yanan sadece kendisi değil, karısı da oldu. söylemesi ağır ancak ben bu tavrı biraz bencilce buldum. arkadaşının ölümünde payı olduğu için çekti tüm acıları fakat yapacağını en başında yapmalı ya da bununla yaşamayı öğrenmeliydi. öbür türlü hem kendi hayatını hem de uğruna arkadaşını karşısına aldığı kadını mahvetmiş oldu.
kadınlar diyince tabi ki onlara karşı düşünceleri de epey yabaniydi. özellikle anlatıcının onları yalnızca cinselliğin bir aracı olarak görmesi korkunçtu. "kadın kısmı" anlatımları epey fazlaydı ve ben de rahatsız olmadım değil.
başlangıcı ve sonunun farklılığından kastım başta söylediğim gibi hocam karakterinin ikircikli yönelim tavırlarından kaynaklıydı. kim bilir belki de kendini keşfedememişti?
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.