bütün radikal feministler ve bütün toplumsal anarşist feministler, bir grup ortak mesele ile ilgilidir: birisinin bedenini kontrol etmek, çekirdek aileye ve heteroseksüelliğe alternatifler, çocuk bakımı konusunda anne baba ve çocukları özgürleştirecek yeni yöntemler, ekonomik olarak kendi kendini belirleyebilmek, eğitimde, medyada ve çalışma yerlerinde cinsiyet sterotiplerine son vermek, baskıcı duygusal ilişkilere bir son verilmesi ve durumcuların "gündelik hayatın yeniden keşfi" adını verdikleri şey.
bütün sınıflardan, ırklardan ve yaşam koşullarından kadınlar çok uzun zamandır bir grup efendiyi diğerleriyle değiştirmeye maruz bırakıldılar. biz kimin güce sahip olduğunu biliyoruz ve sahip olan biz değiliz.
sadece yasal kürtaj hakkını savunmak, hetero ataerkilliğin etkilediği bütün bu kavramları bir araya getirmez. benzer şekilde, kürtajın çok pahalı bir prosedür olduğu yerlerde, yasal "seçim" yoksul kadınlara yardımcı olmaz ve pozitif özgürlüğe erişmek için kapitalizmi parçalama gereğini vurgular.
heteropatriyarka birleşik devletler imparatorluğunun inşa edilmesinde önemlidir. patriyarka toplumsal hiyerarşiyi doğallaştıran mantıktır. tıpkı erkeklerin biyoloji temelinde kadınlara doğal olarak hükmetmesi gerektiği gibi, bir toplumun sosyal elitlerinin de herkese hükmetmesi, şiddet ve kontrol yoluyla inşa edilen ulus-devlet yönetim biçimi aracılığıyla gerçekleşiyor olmalıdır. hint soykırımı tarihinde sömürgecilerin üstlendiği ilk görevin patriyarkayı yerli topluluklara entegre etmek olmasının nedeni budur. sömürgeciler tarafından kullanılan ilk araç cinsel şiddettir. sömürgecilik ve beyaz üstünlüğü için cinsel şiddetin yaptığı şey, beyaz olmayan kadınları da doğal olarak tecavüze uğratır, topraklarımızı işgal edilebilir ve kaynaklarımızı doğal olarak çıkarılabilir kılar.