Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza HAY klasiklerinden Balzac’ın “Vadideki Zambak” kitabı ile geldim. Kitap uzun süredir kütüphanemde okunmayı bekliyordu yeni nasip oldu diyelim.
Kitapta ailesinin ilgisini ve desteğini hiçbir zaman görememiş, özellikle annesinin sevgisini kazanamamış,hep yatılı okullarda sefalet içinde büyümüş olan Felix adında bir gencin,baloda ilk görüşte aşık olduğu (kitapta yaklaşık 10 sayfa falan anlatılıyor) Henriette ile imkansız aşkını anlatıyor. Neden imkansız olduğunu okudukça anlayacaksınız ama şunu söyleyim Henriette evli ve iki çocuk annesidir.
Kitap 300 sayfa ama çok yoğun ve fazla betimlemeler var. Hatta şunu söyleyim betimlemeleri çıkarırsak kitap yarı yarıya azalacaktır. Bu kitabın kötü özelliği midir ? Tabiki kişiden kişiye değişir.Betimle okumayı sevenler için tabiki kötü
bir özelliği değildir. Ben betimleme okumayı çok severim ama şunu söyleyim özellikle ilk 100 sayfada falan içimi afakanlar bastığı oldu. Hem betimle çok fazla hem de betimlediği şey aşk ve onun getirdiği soyut şeyler olduğu için beni gerçekten çok yordu. Huyum değildir. Hiçbir kitabı bırakmam ama siz sevmediğiniz,sıkıldığınız kitapları bırakan bir okursanız bu kitabı bırakabilirsiniz.
Kitap çok ünlü ve bu kitabı çok seven okuyucular var ama ben sevemedim. Şimdiye kadar dili ağır, betimlemeleri çok olan klasikler olsun diğer kitaplar olsun okudum. Yani kitabın dili ağır ve zor okunuyor olmasından dolayı değilde konu ve içerik bana çok geçmediği için sevemediğimi düşünüyorum. Başka zamanlarda okuyanlar kitap ile ilgili düşünceleri değişmiş. Belki başka bir zaman okur ve başka şeyler düşünürüm.Şimdilik düşüncelerim böyle.
Herkese tavsiye edeceğim bir kitap değil. Okuma altyapınız sağlam değilse,kitaba çok yoğun olduğunuz bir zamanda başlayacaksınız bu kitabı okumanızı önermem. Betimlemelerden sıkılmayan olay örgüsü aramayan okuyucular okuyabilir.Herkese iyi okumalar
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.