·464 syf.··Beğendi
···Okunma: 11 Mayıs 2023 04:25 Kitabın kapağını kapattığımda okuduğum en iyi edebi eser olduğunu anladım. En çok satan kitap olması abartı diye düşünmüştüm ama ne kadar övsem az kalır. Öyle bir kitap girişi var ki 'zamansız', her zaman en iyi olarak kalacak... İlk 100 sayfa kitabın içine girmekte zorlandım her cümleyi idrak etmek istediğim için çok zorlandım sonra nasıl bitirdim anlayamadım. İlerde tekrar okumak istediğim bir kitap mutlaka kaçırdığım yerler vardır. Neyse daha fazla övmek yerine kendime not olarak gördüğüm kitap eleştirimi yapacağım.
Adalet kavramını sorguladım. İnsanların eline güç geçince ne kadar zalim olduklarını zaten biliyordum ama halkın bundan zevk alması bana korkunç geldi. Asıl zalim yöneticilere yine bir şey olmuyor onlar kaçmanın bir yolunu buluyor. Mansenyör karakteri tam olarak zalim aristokrat ama giyotine gitmiyor bu sinir bozucu tıpkı hayat gibi gerçek bu kısım. Mansenyöre tatlı yedirdikleri sahne benim için çok önemliydi aristokrasinin halktan ne kadar kopuk olduğunun resmiydi. Halkın açlığını, çamuru, pisliği, yokluğu, cehaleti iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Eğitimden geçmiş insanlar bile güç zehirlenmesi yaşarken böyle bir halkın eline güç geçtiğinde kıyım yapıyor.
"Soylu beyefendinin alabildiğine umursamaz kayıtsızlığı ile köylünün yoğun hisleri ve tutku dolu intikamı" diye tanımlamış yazarımız. Soylular halkı hayvandan aşağı görünce ezilmiş halkın intikamı maalesef bu oluyor. Sonunda madam defarge gibi sadece kuru bir kin ve nefrete dönüsuyor. Suçu kanıtlamak mümkün değilse idam maalesef adalet olmuyor. Adaleti böyle sağlayalilım dersek halkın cadı avına çıkması ve bunun tezahüratlarla bir müsabaka gibi gerçekleşmesi kaçınılmaz oluyor. İnsanoğlu öyle garip bir varlık ki soykırım yapan bir güruha bile alkış tutabilir. Kimse doğduğu yeri, ırkı seçemiyor ama bu faktörlerle kendini ayrıcalıklı ve özel buluyor. Bunlar yetmezmiş gibi özel olanlar zengin oluyor ve ötekilestirdikleri insanlara eğitim hakkını geçtim yasama hakkı bile tanımıyorlar. Bir de yetmezmiş gibi cahil kalıyor halk şimdi sen bu cehaletin eline güç geçerse neler olur hesap et, sen bunca eğitime rağmen böyleyken...
Bu yüzden milliyetçilik bana anlamsız geliyor. Kraldan çok kralcılar bir kişinin ağzına bakan adalet ve bu adaletsizliğe dur diyen devrim maalesef devrimler kanla yazılıyor. Kurunun yanında yaşta yanıyor. Devrimi gerçekleştirenler özgürlük yolundan sapınca devirdikleri yönetimden farkları kalmıyor. Sdyney Carton... Sonsuz istirahatinde huzurla uyu. Kendini hem aşkı hemde adalet için feda etti anlamlı bir son oldu.