Zülfü Livaneli’nin kalemi yine bildiğimiz gibi akıcı, okuru çekip hikayenin içine götüren ve okurken istemsiz şekilde anlatılanları hayalinizde canlandırmaya başladığınız bir dile sahip. Değindiği konu, konular ise insanın içine işliyor, düşündürtüyor, sorgulatıyor. “Ben insandım.” Cümlesi kadar kısa, öz, dokunaklı. Bir tek sonu beni hayal kırıklığına uğrattı. Yarım kalmış gibi tamamlanmamış gibi bir his bıraktı üzerimde. Kalemine sağlık…
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.