Adaletin olmadığı bir yerde, en iyi savunmayı da yapsanız masumiyetinizin bir önemi yoktur. Çünkü Adalet erdeme değil, güce bakar.
Sokrates kendine yapılan haksızca suçlamaları
mahkemede düşürmek için kendi doğruluğuna değilde her zaman yaptığı soruya soruyla karşılık verme taktiğini kullanarak yanlış olanı ya da yanlış bilineni, duyulanı doğrulaştırmak yolunda bu sorgulama metedonu kullanarak, sorulan sorulara kendiside soruyla karşılık vererek neyin doğru olduğunu bulmasa bile neyin yanlış olduğunu kesinlikle ispat etme gücüne sahip bir düşünürdür. Ölüm ve yaşamın, adaletin ve adaletsizliğin ne kadar ince bir çizgide gerçekleştirdiğini inceden de olsa yaptığı savunma ile aklımıza kazımayı başaran Sokrates (gerçi savunmadan ziyade sürekli atak halinde olan), bu özellikleri onu bilge yapan en büyük etmendir kanımca kitapta.
"İkimizin de güzel ve doğru hiçbir şey bildiğini sanmıyorum; ama ben ondan daha bilgeyim. çünkü o, bir şey bilmezken bildiğini düşünüyor; ben ise bilmiyorum ve bildiğimi de düşünmüyorum. öyleyse ben ondan daha bilgiliyim, en azından bilmediğimi bildiğimi düşünmüyorum ve bu, beni ondan üstün kılıyor.''
Bu alıntıyı açıklamama gerek yok zaten bu açıklama eserin yarısını açıklayacak düzeyde.
Eseri okuyacaksanaz İş Bankası yayınlarından öneririm; çünkü 4 bölümden oluşan eseri hem geniş çaplı bir anlatım biçiminde hemde diyalog bakımından zengin ve o döneme ait bir çok bilgiyi içinde barındırdığından tavsiyemdir.
Ölümü değilde bir nevi intiharı ve haksızlık ile ölümün dostluğunu anlatan bir başyapıttır...
··
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.