Selam.
Yazarın Sadece Rüzgar Bilir, kitabını okumuş ve sevmiştim. Sonrasında diğer kitaplarını merak edip bu kitabı aldım ve okudum. Bu kitabı da beğendim. Sizi yormayan, sade bir anlatımla; yer yer yavaş gidiyor gibi hissettirse de sıkmadan okutturuyor. Kitabın bazı yorumlarını okudum ve duygusal olduğunun farkında olarak başladım ama beklediğimden biraz daha az duygusaldı. Şöyle ki; kitabın arka kapak yazısı sebebiyle savaş konusunun daha ağır işleneceğini düşünmüştüm ama aslında olayın pek de savaş olmadığını ama arkadaşlığın ve onların kaybıyla gelen yalnızlığın, zamanla ve sevgiyle evrilmesine değinilmiş.
Yazar, kitapla Güzel Ve Çirkin masalına atıfta bulunmuş, bu da hoş olmuş.
Ambrose, kasabadaki yakışıklı, aklı başında yıldız bir güreşçi olmasıyla tanınıyor. Fern ise kendini çirkin gören ve Ambrose aşık olan iyi yürekli kızımız. Ambrose'nin beş arkadaşı ile savaşa gidip onların kaybıyla yaralı bir şekilde geri dönüyor. Aradan geçen zamanla büyüyen ve güzelleşen Fern ile her şey tam anlamıyla tersyüz oluyor. Ama Fern her şey rağmen Ambrose'u sevmeye devam ediyor.
Kaybın ağırlıyla bocalayan, saklanan ve ayakta kalmaya çalışan Ambrose'u okumak üzse de, Fern'in ve arkadaşı, kuzeni Bailey'in onu normal hayatın akışına, aralarına döndürmesinin o gayretini okumak da bir o kadar da güzeldi. Bailey, kesinlikle mükemmel derece de iyi bir karakterdi. Tekerlekli sandalyeye mahkum olmasının yanında, hayattan umudu kesmeyip neresinden yakalayabilirse o açıdan mutluluğu, anı yaşamış etkileyici bir karakterdi. Fern ile arkadaşlığı ve Ambrose yaklaşımı çok kıymetliydi. Çok hayatın içinden bir kitaptı. Fern ve Ambrose'nun zamanla gelişen masum ilişkisini okumak da keyifliydi.
Kitap, arkadaşlığın, hayatın ve anların önemini bize çok güzel gösteriyor. Tavsiye ederim.
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.