Fark ettim ki pek az sayfası olan kitaplardan, aldığım haz daha da büyük oluyor imiş... Milena'ya Mektuplar ile tanımıştım Franz Kafka'yı ancak elime Dönüşüm geçince açıkçası Milena'ya Mektuplar bir köşeye itildi. Çünkü orada gördüğüm Kafka ne kadar kapalı ise, Dönüşüm'deki Kafka, bir o kadar açıktı. Kafka'nın kendini bir böcekten farksız hissettiğini Gregor ile açıkça hissetmiş, ters dönmüş bir böceği, Gregor'u inceler gibi incelemiştim. Kelimeler ile tasvir yeteneğini o zamanlarda Milena'ya Mektuplar ile keşfetsem de, Gregor'un acizliğini hissettiği anda etrafına attığı bakışları bile ayrıntısıyla gözlerimi kapattığımda görürüm. Dönüşüm, ulaşılmaz ve zor gelmiştir daima bana. Yazarsam, her sayfa hakkında uzun betimlemeler yapabilecekmişim gibi hissediyor olsam bile, bir yandan da, kelimelerimin yetersizliği ile bunu başaramayacak kadar rezil hissettirdi, hissettiriyor bu kitap bana. Franz Kafka'ya Milena'ya Mektuplar'da aşık oldum diyen ben, Dönüşüm'deki Kafka ile gerçek aşkı tatmıştım diye bilirim.
··
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.