Söylence ve tragedya bize her zaman çok geç kalındığını, daha önce yazılmış olan olayların akışını değiştiremeyeceğimizi ve bu olayların sessiz bir boyun eğiş ve kabullenmeyi dayattığını söyler. Evet, trajik olan bizi çepeçevre kuşatır, mekanizmalar bizim denetimimiz altında değildir ve en berbat olan her zaman için verilidir. Ama, bunların yanı sıra yaşam, gündelik olandır, çalışmadır, ahenkli türküdür, cinsel zevktir arkadaşça ilişkilerdeki coşkudur, "yıpranmış zamana yol verileceğini"' haber veren şenliktir, sözün, palavraların, armağanların ve dansların verdiği zevktir.