20. Yüzyılın başında Fransa'da eğitimin laikleşmesine öncülük eden ünlü pedagog Jules Payot'un tartışmasız en önemli eseri. Kısa sürede pek çok dilde tercüme edilerek bütün dünyada eğitimcilere yol gösteren bir kitap. Uzun süre Vatika'nın yasaklılar listesinde yer alan, hatta çocuklarına bu kitabı okutan ebeveynlerin kiliselere alınmaması bile salık verilen bir kitap. En temelde bir kişisel gelişim kitabı..
Kitabın belirli kısmından anladığım şey şu ki;
Amaç belirleyip o yolda ilerlemek zihin kontrolü gerektirir üstün farkındalık şarttır. Bunlar duyguları umursamamak ile değil onlara başka şekilde başa çıkmak ile mümkündür. Bir hissi veya düşünceyi yaratabilecek sonuçları ile ciddiye alıp almamamız gerektiğini belirleriz. Düşünceler hisler yoluyla kontrol edilir. Hisler ise farkındalığı yüksek olan bir zihinle. Zihni bulandıran bir fikir tasarısı zaten alınmış bir karardır. Kitap tam da bu noktada fikri zihni bulandırmaya ile hissi iradelemeyi buna nelerin neden olduğunu ve bu fikrin zihni beni aptallardan ayırıp ayırmayacağını, çalışmaya olan tutkunun artıp artmayacağını vb. sorgulamya teşvik eder.
Kitaptan çıkardığım en büyük dersler;
> karakter değiştirilebilir.
>zeka kullanılmadıkça körelir.
>alışkanlıklar hafife alınmamalı.
> özgür olma hakkını kazanmayan kimse özgür değildir. Arzu gereklidir ve özgürleşmeyi istemeli.
>fikirler duyguları oluşturur.
> Fikir>Duygu>Alışkanlık.
>seçim zorunludur çünkü seçim yapmamak da bir seçimdir.
Okurken çoğu kez beynimin yandığını ciddi anlamda hissettim. Üst üste 50 sayfa bile çoğu kez okuyamadım. Aslında okurken çok ağır gelse de düşünce, fikir ve söylemek istenilen şeyler gayet basit. Tam olarak beklediğim gibi çıkmasa da bana katkısı oldu.
Okumak isteyen herkese şimdiden keyifli okumalar dilerim (:
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.