Sabitlenmiş gönderi
bazen alınganlaşırım
nerede olduğumu bilmem,
birkaç adım tökezler, yitik hissederim kendimi.
tanıdığım herkes benden daha
uzun
daha zeki
daha müşfikmiş
gibi gelir bana,
ve daha az çirkin
elbette.
ama fazla
uzun sürmez
bu ruh hali.
Öncelikle selam..
çok yorgun olduğum (4saatlik uykuyla ayaktayım) bir günden yazıyorum bi de üstüne Ürdün'e gitme planlarım falan her şeyim bitti..
neyse.. kitaba geçelim.
öğrenci kızımız DEHB'li değilse bende bir şey bilmiyorum, kızımızın DEHB'li olduğu çığlık atıyor resmen, ben burdayım diyor. kızda ara ara kendimi bulduğum sayfalar oldu ki çokça beni andırdığı satırlar oldu o yüzden sevdim DEHB'li kızımızı.
sayfa 34'ün son satırları ve sayfa 35 bana o kadar annemi anlattı ki okurken bi ara sayfalar bulanıklaştı, sonrasında baya bi süre duvara boş boş baktım..
syf:52
"mutluluk bir gün geriden gelir."
bundan bi 5-6 ay öncesine gitsek ve ben bu alıntıyı okusaydım muhtemelen ne saçmalıyor bu "mutluluk olduğun anın içindedir." derdim ama şu an değil 1 gün bir kaç saat önceki mutluluğun bile geriden gelmesi çok farklı bi olay. neler değişti, neler dönüştü bilmiyorum ama bazı şeyler soğumadan güzel. neyse..
oda arkadaşlarım uyumama müsaade etmediği için yazdım incelemeyi yoksa hiç yazasım yoktu. bitki çayı yapıp ders çalışcam..
Biz gitmemiz gereken en iyi yeri, gitmek istiyorum diye düşündüğümüz güzel yeri, kendimizi geliştireceğimiz yeri de az çok biliyoruz. İyi bir hayat yaşamak istiyoruz, doğru umut ve arzularımız da var. Güvenebileceğimiz sağlam bir inanca sahip olmak için sabırsızlanıyoruz, Ama bir kızın tüm bunları yaşamında gerçekleştirebilmesi için ne kadar çaba harcaması gerekir acaba? Babamızın, annemizin, ablamız ve abimizin de fikirleri var. (Eski kafalılar diye yaftalayabilirim onları ama hayatta bizden tecrübelileri, yaşlıları ve evlileri asla küçümsemem. Benden bin kat daha çok şey biliyorlardır.) Yani, ailemizin üyeleri hayatımızın her suretinin bir parçası. Tanıdıklarımız da var. Ve arkadaşlarımız. Sonra bizi her zaman büyük bir güçle çekip sürükleyen "dünya" var. Tüm bunları düşününce, kendi karakterimize sadık kalmak kolay değil. Göze batmadan, pek çok insanın yürüdüğü yoldan sessizce gitmek en akıllı yol.
