sabahlar gridir. her zaman öyledirler. en boş şeydir. ben her sabah yer yatağının içerisinde, her zaman karamsar olurum. gerçekten berbat. bir sürü çirkin pişmanlık.. hepsi bir anda üşüşerek yüreğimi doldurur, ben de acıdan kıvranıveririm.
sabahlar eziyettir.
"çok konuşuyorsun" diye kendimi paylıyorum. çok dinliyorsun, çok fazla kahve içiyorsun, yabancı odalarda çok uzun oturuyorsun, gereksiz şeylere çok fazla kafa yoruyorsun, çok fazla umutlanıyor, kendini çok fazla avutuyorsun..