Spoiler içerir..
Wattpad hikayem 2022 yılına dayanıyor.. 700 küsür takipçili gününün 23 saatini Wattpad'de geçiren o dönemde yemek yemekten kesilen, ailesiyle sosyalleşmeyen, tek hayatı kitap okumak, kitabın yorumlarında ki tuttu-tutmadı oyanayan, kitaptaki bi olaya hunharca ağlarken acaba benim gibi de ağlamışlar mı diye düşünüp yorumlara girince gülmekten neye ağladığımı unutturan o minnoş watty ailem.. binlerce dilek halkım olsa yine o zaman dönmek isterim..
'24 yılında bi sabah yine wattye girdim bi baktım dm kısmı kapanmış olsun olur öyle şeyler dedim devam ettim yoluma.. bi'kaç ay sonra ise tamamen kapattılar..
şeyy geri açabilir misiniz orda kurgusal kocalarım, sanal arkadaşlarım ve 16,17,18.yaşım kaldı da.. arada VPN ile giriyorum ama hani olur ya köyde eski yıkık bi eve gidersiniz, yıkık döküktür ama duvarlarda onlarca yazı vardır, yaşanmışlık vardır, insanların iz'leri vardır ama artık terk edilmiştir geriye kimse kalmamıştır işte bu his o his..
Raife namıdiğer (aslı arslan) ilk kitabı sokak nöbetçileriyle '21 yılında tanıştım. SN'ni 700 küsür sayfadan oluşan kitabı gece 9 sularında başlayıp sabahın ilk ışıklarıyla bitirmiştim.. okuduğum ilk watty kitabıydı ve ilk tanıştığım watty yazarı Raife'ydi..
Gelelim BL namıdiğer (beyaz leke) '24 yılında başladım bir gecede yine bütün yayımlanan bölümleri okumuştum sonra raifenin aksayan bölüm atamama olaylarından sonra ufak (2yıl) ara verdim. tabii araya yks, üniversite vs girdi ondan.
kitap hakkında durmadan spoiler yedim durmadan ama yine de inat ettim ve evet şu an kitabın sonunda buluşuyoruz..
Pilot TDÇ (Tugay Demir Çeviker) ve sevgili avukatı Eftalya Atalar (anlamı çiçek olan Eftalya)..
önce kitap hakkındaki eleştirilerimle başlayacağım.
Bazı noktaları ben kurguyum diye çığlık atıyor tamam bende biliyorum kurgu ama hani çok
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle selam..
çok yorgun olduğum (4saatlik uykuyla ayaktayım) bir günden yazıyorum bi de üstüne Ürdün'e gitme planlarım falan her şeyim bitti..
neyse.. kitaba geçelim.
öğrenci kızımız DEHB'li değilse bende bir şey bilmiyorum, kızımızın DEHB'li olduğu çığlık atıyor resmen, ben burdayım diyor. kızda ara ara kendimi bulduğum sayfalar oldu ki çokça beni andırdığı satırlar oldu o yüzden sevdim DEHB'li kızımızı.
sayfa 34'ün son satırları ve sayfa 35 bana o kadar annemi anlattı ki okurken bi ara sayfalar bulanıklaştı, sonrasında baya bi süre duvara boş boş baktım..
syf:52
"mutluluk bir gün geriden gelir."
bundan bi 5-6 ay öncesine gitsek ve ben bu alıntıyı okusaydım muhtemelen ne saçmalıyor bu "mutluluk olduğun anın içindedir." derdim ama şu an değil 1 gün bir kaç saat önceki mutluluğun bile geriden gelmesi çok farklı bi olay. neler değişti, neler dönüştü bilmiyorum ama bazı şeyler soğumadan güzel. neyse..
oda arkadaşlarım uyumama müsaade etmediği için yazdım incelemeyi yoksa hiç yazasım yoktu. bitki çayı yapıp ders çalışcam..
incelememe hoş geldinizzz
bayağıdır roman kurgusu okumuyordum, okuluydu,yurduydu,arkadaşıydı,yaşama çabasıydı derken ara tatil oldu hamdolsun. (kimsenin haberi yok ama kur sınavından kaldım) neyse önemsiz konular bunlar.
Öncelikle incelememe "Sarı Yüz"ün anlamını belirterek başlamak istiyorum.
Sarı Yüz: genellikle bir gösteri dahilinde Doğu Asyalı insanlar gibi görünmek için yapılan makyaj.
R.F Kuang muhtemelen bir çoğumuzun ilk defa denk geldiği bir yazar keza aynı şekilde benimde. kalemi akıcı, gereksiz detay vermiyor Yu Hua'nın aksine (yanlış anlaşılmasın sadece Yaşamak adlı kitabın baş karakterinden pek hazetmiyorum) kendisinin okutan bir eser ortaya çıkarmış.
iki arkadaş ya da arkadaş olduklarını sanan 2 genç kız. Athena ne kadar güzel, zarif, göz önünde başarılı bir yazarsa June onun tam tersi, yazdığı ilk kitap istediği şekilde satılmamış, ilgi görmemiş ve bir kenara atılmış bir yazar..
bir gün Athena'nın Netflix ile anlaşma yapıp kitabının filme uyarlanmasını kutlarken fazla samimi oluyorlar normalde olanın aksine ve Athena'nın evine geçiyorlar. June Athena'nın evini, yaşam şeklini görüp bir kere daha Athena'yı kıskanıyor.
Tabii bu sırada ikisinin de alkol hâlâ damarlarında, kafaları güzel bu sırada krep yapıp yeme yarışmasına karar veriyorlar.
Krepleri yeme başlıyorlar June hızlıca yiyip ben kazandım diyecekken Athena'nın boğlumak üzere olan suratıyla karşılaşıyor.
Heimlich manevrasını yapmaya çalışıyor ama nafile başaramıyor ve hemen 911'i arıyor ama kurtarma ekipleri gelene kadar Athena (ambiyane tabirle) çoktan nalları dikiyor.
Hikayenin bundan sonrası June'nin Athena'nın kurgusunu çalması ve ardından yaşanan olayları konu ediniyor.
June o telaşla hangi ara Athena'nın yeni kurgusunu aldı bilmiyorum ben olsam kalp krizi falan geçiririm onun
Muhteşem bir eser, muhteşem bir yazar ve muhteşem bir olay örgüsü..
Severek okuduğum Uçurtma Avcısı'nın yazarı Khaled Hosseini her defasında büyülüyor, üzüyor, düşündürüyor ve çokça boşlukta bırakıyor. Sürekli karşıma çıkan ama konusu hakkında bir fikrimin olmadığı bir kitaptı, tesadüf eseri buldum ve bir tesadüf ancak bu kadar güzel olabilirdi.
Öncelikle spoilerli bir inceleme olacak, spoiler almak istemeyenler okumasın(:
Bu kitap her ne kadar gerçek olmasa da dünyanın birçok yerinde maalesef ki bu hikayenin çok daha kötü versiyonunu yaşayan milyonlarca kadın, genç kız, çocuk hatta bebek bile var..
Kitabı okurken hiçbir kadın kahramanı yargılamadım, bunu neden böyle yaptın demedim çünkü attıkları her adım korku, endişe, üzüntü, kırgınlık, boşluk içeriyordu. Çoğu zaman Nana oldum; değer görmemiş bir bez parçası gibi kenara atıldım. Meryem oldum; hep salak gözüyle bakılan bir harami çocuk oldum. Leyla oldum; yalanlarla aşkımdan ayrıldım, dedem yaşındaki adamla evlenmeye mecbur kaldım. Fariba oldum, çocuklarım şehid oldu, bunalıma girdim.
Hayatımda hiç kimseden nefret etmediğim kadar Raşit'ten nefret ettim, ona beddualar okudum, ölmesini her şeyden çok istedim. Ve ölünce Hayatımda hiç mutlu olmadığım kadar mutlu oldum ama o pisliğin ölümü bile Meryem'i hayattan kopardı, hiç hayatını yaşamamış olan Meryem'i...
Tarık'ın öldüğüne hiçbir zaman inanmadım en başından beri bir yerden çıkacağını biliyordum. Her şey yine Raşit pisliğinin bir oyunuydu o yüzden Raşit hayatım boyunca okuduğum en iğrenç, pislik karakterler arasında 1. sıraya geçti.
Kitabın sonunda özellikle Celil'in Meryem için Molla Feyzullah'a bıraktığı kutunun içindeki kaset ve mektupta çok ağladım çünkü bende Meryem gibi Celil'i affedememiştim. İnsanın sırf onuru için kendi çocuğundan utanabileceğini, onu evine
Genellikle yazarların intihar ettikten sonra yayınlanan eserleri her zaman ilgimi çekmiştir. Richard Brautigan'ın da kitabını ilk elime aldığımda kısa özetini dahi okumadan intiharının ardından yazılmış son eser yazısını gördükten hemen sonra almaya karar verdim.
Aslında kitabını okurken o boşvermişliği, bıkkınlığı, beklentisizliği, umutsuzluğu o kadar çok hissettim ki. Ki adam intihar ettikten sonra bile cesedine 1 ay sonra ulaşılıyor, kimse arama tenezzülünde bile bulunmuyor bu bile insanın ruhunu inciten bir olay.
Kitabın konusuna gelirsek; intihar eden bir kadını sık sık konu alan, sürekli seyahat halindeki, orada yaşadığı, tanıştığı, yalnız kaldığı anları konu alan bir kitap. Bir konuya girdikten sonra dikkati dağılıp başka bir konuya geçip insanı meraklandıran ama asla tekrar aynı konuya dönmeyen bir kitap. Anı-günlük tarzındaki güzel, kendini okutan bir eser.
Okuyacak olan herkese şimdiden keyifli okumalar dilerim(:
