Rol yapan bir şaklaban
Herkese merhaba arkadaşlar. Bugün karşınıza Japon edebiyatının önemli eserlerinden biri olan,Osamu Dazai’nin “İnsanlığımı Yitirirken” kitabı ile geldim.
Japon edebiyatından okuduğum ilk kitap oldu. Şunu başta belirtmek istiyorum, kitabın hem dilini hem de konusunu gerçekten çok sevdim. Gerçeklik payı olan kitapları daha çok seviyorum. Yazarımız bu kitapta kendi hayatından esinlenmiş olması beni kitaba daha çok ısındırdı.
Aristokrat bir ailenin oğlu olan Oba Yozo,çocukluğundan itibaren okulda,sokakta,evde rahat bir yaşam sürmüş olsada toplumla anlaşmada,kendi benliğini bulmada,içinden geldiği gibi davranmada büyük sıkıntı çekiyor. Varoluş sıkıntıları çekiyor diyebiliriz.Bu sıkıntıların üstesinden gelmek için de rol yapıyor,kendi deyimiyle “şaklabanlık” yapıyor. Bu sayede çevreye karşı benliğini ve korkularını saklamış oluyor.
Konu gerçekten çok ilginç ve orjinal. Hatta bir o kadar gerçekçi. Neden gerçekçi ? Hepimiz gün içinde çeşitli rollere girmiyor muyuz ? Kimimiz düşüncesine katılmadığımız ama kıramadığınız bir arkadaşımızı onaylarken,kimimiz üstümüz olan otoritenin emirlerini yerine getirirken farklı farklı rollere giriyoruz. Kimimiz ise yetiştiğimiz kültürel çevreye göre şekil alıp aslında o şekilde düşünmediğimiz düşüncelere onay veriyoruz. Aslında kimse öz benliğinden gelerek davranmıyor konuşmuyor. Kimini mesleği, kimini bulunduğu sosyal çevre kimini de yetiştiği kültür bu davranışların nedenlerinde etkili oluyor.
Kitabın sevdiğim yanlarından biri de bazı yazarlardan esintiler hissetmem oldu. Sanki bir ara Herman Hesse’den Bozkurt’ları kimi zaman Sadık Hidayetten Kör Baykuş’u kimi zaman da Dostoyevski’nin içsel hesaplaşmalarını bu kitapta hissettim. Sonunun bir o kadar trajik ve yazarımızın gerçek hayatına uygun bitirilmesi de bana çok doğru geldi.
Herkese tavsiye edeceğim bir kitap. İyi okumalar
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.