Hiçbir Şey Hissedemeyen İnsanlar Nasıl Ağlar?
Aleksitimi Türkçesiyle (Duygusal sağırlık) hastası olan yunjae, beyinde ki bademe benzeyen bölge küçük olduğundan dolayı korku,endişe,sevinç, ve hüzün gibi duyguları hissedemiyor
"Beyindeki badem şeklindeki bölge küçükse, ortaya çıkan belirtilirken birisi korkunun bilinmemesidir. Cesur olmanın iyi bir şey olduğunu düşünmek yanlıştır. Çünkü korku, yaşamı sürdürmek için içgüdüsel bir savunmadır. Korkunun bilinmemesi, yüreklilik değildir" (syf:27)
Annesi sürekli yunjae' ye bol bol badem yedirirdi. Bu şekilde bademe benzeyen amigdalanin büyüyeceğini düşünürdü.
Annesi yunjae'nin bu duygulara tanıdık olmasını istediğinden dolayı renkli kağıtlara çeşitli kelimeler yazar duvara asardı. Sevinç, öfke, keder, zevk,sevgi,nefret, arzu...
Noel arifesinde, doğum gününde Annesi ve ninesi kötü bir cinayete kurban gider Yunjae ise gözlerinin önünde gerçekleşen bu olaya sadece bakmakla yetinir. Her zamanki hissiz yüz ifadesiyle.
Bitkisel hayata geçen annesinin her gün yanına giden yunjae, okulla birlikte annesinin zamanında açtığı sahafıyla da ilgilenmektedir.
Annesinin arkadaşı olan Doktor shim yunjae'ye bu zamanlarda çok yardımcı olur.
Bu sırada karanlık geçmişi olan Gon ile tanışır.
Gon, yunjae'nin aksine sınırlı,saldırgan ve agresif biridir. Çocukken kaybolduğu için daha da ailesini bulamayan gon, çeşitli çete işlerine bulaşık ceza evlerine girer ve ortamlar onu çok etkiler
İkisinin arasındaki garip ve değerli arkadaşlık okuyucuları bu kitaba daha da sürükler.
"Onun yerine başka bir şey kazandım"
"Neymiş"
"Gon'u"
(Syf:221)
Hikayenin sonu için mutlu yoksa trajik mi bittiği okuyuculara kalmış
Bu kitap beni çok etkilediği için incelemeyi paylaşmak istedim
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.