Kahramanımızın ruhu boş ve huzursuzdur; etrafındaki hayal dünyası kaybolmakta, bir rüya gibi silinmektedir ve kahramanimiz gördüğü rüyayı bile anımsamaz
Zayıf varlığımızın dahilinde sınırsız duygular ve tükenmez hayaller taşıdığımızın bilgisini gizlemek isteriz. Olmak istediği ile olabileceği arasında daralan insan 'kifayetsiz bir muhteris' olarak görünmek istemez, sınırlı bedende sonsuz hayalle yaşamanın acılarını anbean tecrübe eder. Belki bir insan olarak yaşamanın en iyi anlatımı budur.