Beyaz Zambaklar Ülkesinde’yi okuduğumda halkın içinden biri çıkıp halka yön vermeli düşüncesini çıkartmıştım ve neden bizim yazarlarımız yok, halka gerçeği anlatan yönlendiren yazarlarımız yok diye yakınıyordum. Yanılmışım. Çok mükemmel yazarlarımız, yönlendirici eserlerimiz var. Falih Rıfkı Atay da bu yazarlardan biri. Tabii ki nice yazarlarımız var Ziya Gökalp, Namık Kemal, Ahmed Arif, Halide Edip… ve sayamayacağım bir sürü yazarımız var. Ama ben şu an Falih Rıfkı Atay’ı anlatacağım. Gerçekten okuyun, her Türk gencinin kesinlikle okuması gerek. Neden diğer kitapları kadar okunmadığına ve okunmasının bu kadar az olmasına şaşırdım. Lütfen siz de gençliğinizde size yön verecek yazarlar okuyun, sadece eğlenmek için değil öğrenmek ve gelişmek için de okuyun.
Kitapta Türk tarihinin en korkunç yılları geçiyor. Falih Rıfkı Atay gözlemlediği şeyleri hatırladığı kadarıyla -ki unutulacak gibi olaylar değil- anlatıyor. Sokak ortasında öldürülen, idam ettirilen insanları okuyunca çok şaşırdım. Sürekli birinin ölümünü okudum. Zeytindağı kitabında geçen alıntıyı hatırlattı bu:
“Bugünkü okurlar bu idam sözüne şimdi hayret edeceklerdir. Büyük Harbde öldürmek, astırmak, vurdurmak sözleri beş lira ceza gibi hafif kıymetler almıştı.”
Ülkede karışıklık hakim olmuş. Gerçekten büyük bir karışıklık bu, öyle ki topraklarımız diğer ülkeler tarafından paylaşılıyorken ve bu gazetelerde açıkça yazılmasına rağmen kendi kendimizle savaşımız yüzünden bunu fark edememişiz. İttihat ve Terakki üyelerinin ikiye ayrılması, sarıklı hocaların sokaklarda katliam çıkarması normal bir akılla yapılabilecek gibi değil. Vatansever insanların azınlıkta olduğu, başa korkak ve mevki düşkünü insanların geçtiği bu yılları okumak beni üzdü. Ama beni bundan daha çok üzen şey de Atatürk’ün getirdiği yenilikler, batılılaşma çabalarının üstüne tekrardan eskiye dönen bir halkın olması. Kadınların evlere kapatılması, kız çocuklarının okullara gönderilmemesi ve okullardaki eğitime önem verilmemesi…
Ülkenin paylaşılmasına müsaade edenler ve ondan daha da kötü olarak buna mutluluk duyanları okuduktan sonra gerçek olduklarına inanmak istemedim.
Aslında yazara bazı konularda katılmadığımı da belirtmek istiyorum ama genel olarak gençleri bilinçlendirme adına yazılmış bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Son olarak bir alıntı paylaşıp fikrimi söylemek istiyorum: “Düşününüz: Yirminci yüzyılda ilerleyen memleketler görmüşsünüzdür. Kalkınan, duraklayan, yerinde sayan memleketler de görmüşsünüzdür. İlerlemişken, pişman olmuş gibi, gerileyen bizden başkasını gösterir misiniz?” Okuyunuz. Bilinçleniniz ve milletimizin gerilemesine izin vermeyiniz.
·
206 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.