Doğum günümde hediye olarak geldi bu kitap daha önce hiç duymamıştım ama konusu ilgimi çekti Slav mitolojisinden ilham alınmış ve yazarının da ao3'nin co-founder'larından olduğunu duyunca açıkçası acayip hypelandım kitabı okumak için. Ama bütün hevesim ilk 50 sayfadan sonra kaçtı... Yani ana karakter Agniyeşka'ya karşı nötrdüm kitap ilerledikçe sevebilirim hatta diye düşünüyordum ama ne kişiliği ne de yaptığı şeyler bana hikaye içinde bir anlam ifade etti zaten olay örgüsünde kayda değer bir şey 100.sayfada falan olmaya başladı o noktaya kadar da erken yargılamayayım bari çeyreğini okuyayım diye zorla geldim. Karakter olarak Ejderha'yı sevdim çünkü Agniyeşka'ya kızdığı her noktada haklıydı bence valla kıza olan sinirimi onun sayesinde dışa vurdum. Güzel ve Çirkin uyarlaması olduğu söyleniyor ama uyarlayamadı benim için yani özellikle Ejderha ve Agniyeşka arası her diyalog ve etkileşimi "yav ne alaka bu şimdi???????" diye okudum nerde ya Güzel ve Çirkin nerde??? e var dendi, E BANA VAR DEDİLEEEĞĞRR!!??!?! Uyarlama olduğu gerçeğini kenara bıraksam da bu karakterler arası dinamiğin ani ve anlamsız değişimleri yine de sinirimi bozdu tuz biber oldu. Verdiğim iki puanı Baba Yaga'nın bahsi geçen okuduğum 5 sayfa ve Ejderha karakterinin gergoluğuna veriyorum kendisine papatya çayı öneririm. Enemies to lovers'ın da bi adabı vardır yani.
·
292 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.