Yazar:
Naomi Novik
Çevirmen:
Bora Serkan Yavuz
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
448
Basım Tarihi:
Nisan 2019
İlk Yayın Tarihi:
19 Mayıs 2015
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
Uprooted
ISBN:
9786052996638
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Son sayfasını kapattığımda tuhaf tuhaf gülümsediğim kitaplardan birisi oldu. Gerçekten çok beğendim. Evreni enteresan ve çok güzel. Şahsen ben uzun zamandır böyle lanetli, zehirli bir evrende büyücüler ile yan yana olmamıştım ve bu duruma ba yıl dım. Kurgu ve anlatım açısından ağır ve her sayfası dolu dolu. Bence anlatım bakımından aynı #159560335 'ya benziyor. Tek kitap olduğu halde büyük bir serinin giriş kitabı gibi. O yüzden bu kitabı özellikle betimleme okumayı seven, fantastik olsun da gerisi önemli değil diyen, bol bol not almayı ve okuduğu evreni hayal etmeyi, kurgulamayı seven okurlara tavsiye ediyorum. Çünkü kitap çook uzun bir giriş bölümü gibi. Bu durum bazı okurları sıkabilir, benim gibi okurları da mest olmuş halde bırakabilir. Böyle kendimi şu an nasıl hissediyorum biliyor musunuz? Yaşadığım uzun yolculuktan dolayı yorgun ama keşfettiğim yerlerden ve tanık olduklarımdan dolayı mutlu ve heyecanlı. Karakterleri, olay örgüsünü, anlatımı, evreni sevdim. Bana soğuk kış günlerinde anlatılan masalları hatırlattı. Sadece sevmediğim tek bir durum var; o da sonunun çok güzel bir yerde bitmesi ve hikayenin sonunun yarım kalmış gibi hissetmem. Aklımda soru bırakmadı, mutluyum da ama sonuçta seri değil bu kitap o yüzden sonunu daha açabilir ve anlatabilirdi diye düşünüyorum. 'Başını zaten anlatmışsın sayfalarca sonunu da anlatsan aynı şekilde ne olurdu yanii ??' Diye söyleniyorum yazarafhfgdjf. Okuduğunuz için teşekkür ediyorum, kocaman sevgilerimle...
4/10
2020 32. kitabı
Kökler kitabı, herkesin çok severek okuduğu lakin beni etkilemek bir yana okudukça kendinden soğutan bir kitap oldu. Neden? Çok sebebi var, hakikaten ama hepsini yazamayacağım diye düşünüyorum çünkü birini yazarken diğerini unutup yorumu paylaştıktan sonra hatırlarım herhalde. Olduğu kadar artık...
Kitabın bana göre en büyük problemi yazarın kendince edebi bir gaye gütmesi olmuş. Fantastik, güncel bir roman okumak için alıyorsunuz ama size sadece betimlemeler, bunlar öyle ahım şahım şeyler de değil üstelik, sunuluyor. Aynı betimlemeler ısıtılıp ısıtılıp önünüze getiriliyor. Başlangıçta buna üslup ve tercih meselesi olarak bakmış olsam da bir yerden sonra yazarın akıllara gelen onlarca “NEDEN?” sorusunu unutturmak için yaptığı bir manevra olduğuna karar verdim. Nasıl desem?
Şimdi kızımız aniden cadı olduğunu öğreniyor. Ama bunu asla sorgulamıyor. Yahu ben 16 yıldır cadıymışım, bu cadılık genetik bir mevzu, benim sülalem kimdir, ailemde büyücü mü var, bu gen bize nereden geldi diye bir kez olsun sormuyor. Resmen şöyle: Cadıymışım. Tabii ya, çocukken şöyle şöyle olduydu, iki yaşında var ya da yoktum. Tamam, cadıyım. Ey ahali, ben CADIYIM!
Sonra Ejderya mesela… Hemen celallenmeyin, ejderha olduğunu biliyorum ama bir fenomenin masalları yüzünden ejderya oldu bende, hoşuma gidiyor. (Bu arada kimsenin ismi Türkçeye çevrilmemişken -ki mantıklı olan buyken- adamın isminden ne istedin ey Pegasus? Etikete çatır çutur zam yapmayı biliyoruz ama kitapta redaksiyon saldım çayıra, yetmemiş gibi bir de ejderya… Neyse.) Adam on yılda bir, sadece bizim kızın köyünden güzel ve becerikli bir kız seçip on yıllığına kulesine hapsediyor. Neden? Bu kızlara hiçbir şey yapmıyor. Neden? On yıl sonra salıyor doğaya. Neden? Hepsi köyünü terk ediyor. Neden? Aman boş verin dağlar, bayırlar,
Dönem dönem, kendi okuma gidişatıma göre, daha yumuşak, daha romantik, tabiri caizdir “uçuş uçuş” kitaplar okumak istiyorum. Geçtiğimiz ayı, içerik olarak yüklüce bir listeyle tamamlayınca, bu ay okumalarıma aynen böyle bir kitapla başlamak istedim. Benim uçuş uçuş dememe takılmayınız, eserin çarşaf çarşaf bir ödül listesi var. Tecrüben ne olursa olsun, edinilen; yazarın ilk eseriyse, referans alabileceğin alanlar sınırlı, o noktada ödüller, arka kapak yazısı, aşina olunan bir başka yazarın, övgü dolu cümlesi, tercihin hususunda etken. Buraya kadar güzelce kendi savunmamı yaptım:) Mızmızlanacağım ya, madem öyle, neden aldın sorusunu direkt savuşturdum.
İlk değineceğim nokta, yanılmamın müsebbibi iç ve arka kapak yazıları. Hele arka kapağı kaleme alanın, kitabı okuduğu hususunda ciddi şüphelerim var. “Güzel ve Çirkin masalının bambaşka, çok daha büyülü ve son derece zengin dünyasına açılan sihirli bir kapı..” o kapıyı ben neden bulamadım peki, hayırdır? Nasıl bir yol üzerinden gidilip böyle bir benzetmeye varılmış olabilir, burada da şato yerine kule olması mıdır? bu benzeştirme gayretine sebep? İç kapak yazar yorumları, daha da tesirli “sıcacık bir battaniye gibi (hadi canım), dokunaklı, yürek burkan (bir de kendimi duygusal zekası kıvrak sanıyorum) vs vs” şimdi bunca olumlu taçlandırma seremonisinin ardından ister istemez beklenti yükseliyor. Alt başlıkları farketmeksizin, fantastik benim okumayı sevdiğim bir tür. Sağını solunu, köşe bucak bildiğim, kaybolma olasılığımın olmadığı bir patika. Kitap özgün mü? Hayır. Tekrara düşmekten kurtulmuş mu? Hayır. Sayfalar dolusu, bıktırıp tüketene kadar tekrarlanan büyü ritüellerine bayıldık mı? :) Evlerden ırak.
Siz de arka kapağa baktığınızda göreceksiniz, içerikte yüzlerce defa bahsi geçen “Galiz Orman” ve büyücüler
Yani bu kitaba nereden başlasam bilemiyorum, neresinden tutsam elimde kalıyor. Onca ödülü nerden ve nasıl kazandığını da hiçbir şekilde aklım almıyor, ya ben bu diyardan kitap okumayı bırakıp gitmeliyim ya da biri bana bu ödüllerin nasıl verildiğini açıklasın.
İlk olarak o betimlemeler... Beni ağlatacak kıvamdaydı cidden onca ağaç, orman, dal, dere derken ben yeşilden tiksinecek kıvama geldim. Bakın ağaçtan, yapraktan, daldan falan değil renkten tiksindirecek kadar betimlemeden bahsediyorum. Ayrıca yazarın edebi bir kaygıya düştüğünü düşünüyorum. Yoksa güzelim konuyu niye durduk yere dallara güllere yedirsin?
Binbir türlü orman Tasviri yerine konunun özünü adam gibi okuyucuya açıklamasını beklerdim. Nasıl aldın o ödülleri gerçekten aklım almıyor :) dönüp dolaşıp bu soruya saplanıyorum elimde değil.
Kitaptaki aşk zaten aşk değil, ha pardon! Kitapta aşkı bırakın herhangi insani bir duyguyu hissetmek bile mümkün değil. Hissedebilen varsa da tüm saygımla şapka çıkartıyorum.
Kitabı okumaya başlamadan önce (yatağımın bir köşesinden) uzuuuuncaaa bir süre bakışıyorduk. Kendimi psikolojik olarak hazırlayıp öyle elime alabiliyordum. Bugün elli sayfa bitirmeden bırakmak yok meltem diyerek o elli sayfayı günün binbir dakikasına yayarak okuyordum.
Bir erkek karakter bu kadar mı çekilmez olur, bu kadar mı itici bu kadar mı meymenetsiz, suratsız, odun, duygusuz, aksi...uzar gider. Yani o karakter yerine bir kalas koysaydı yazarımız kimse yabancılık çekmezdi.
Yani... bu kitap onca ödülü nasıl aldı arkadaşlar? :) kafayı yiyeceğim. Sevmedim sevemedim farklı bir boyutta bu kitabı okusam yine sevmezdim.
||Kökler-Naomi Novik||
•
Bu kitap için çok büyük beklentilerim vardı ve de çok hoşuma gitmişti. Güzel ve Çirkin uyarlaması olarak başlayıp çok bambaşka bir fantastik dünyaya açılan bir kitaptı. Öncelikle yazarın anlatımını çok ama çok sevdim. Yazarın betimlemeleri ve benzetmeleri çok iyiydi. Gerçekten yazarın en çok benzetmelerine hayran oldum diyebilirim. Anlatım bakımından gerçekten çok iyiydi ve yazarın da çok iyi bir kalemi olduğunu gösteriyordu lakin içeriği beni hiç içine çekmedi.
•
Hiç kendimi o dünyada hissedemedim. Karakterlere hiç alışamadım, hiçbirisiyle bir bağ kuramadım. Olaylar oluyordu ama kendimi o olayların içinde bulmakta zorlanıyordum. Bunda yazarın anlatımının etkili olduğunu düşünmüyorum, çünkü gerçekten anlatımı çok iyiydi ama ben kitabın içine girmekte zorlanıyordum. Konu bakımından beni çok çekmeyen bir kitap oldu ve bu yüzden de bitirmek çok zor geldi.
•
Açıkcası son sayfalarını da biraz yalandan okuyarak geçiştirmiş olabilirim... okuyordum ama okumuyordum da durumu gibi oldu. Bu kitapta neden böyle olduğunu bilemiyorum ama bu yüzden pek sevemedim. Genel olarak baktığımda ama yazar çok özgün bir şekilde işledi. Mesela büyüyü de çok özgün bir şekilde işleyerek bize aktardı. Bence bu konularda özgündü ama işte hiçbir karaktere karşı bir bağ kuramadım ve kitaba dalamadım...
•
yine de fantastik okumayı seviyorsanız ve güçlü bir anlatımı olsun, betimlemeler ve benzetmelerle dolu güzel bir anlatımı olsun ve de özgünlüğe doğru da gitsin diyorsanız bakabilirsiniz, belki sizi tam içine çekebilir ve en sevdiğiniz kitaplardan biri olabilir. 3/5
Doğum günümde hediye olarak geldi bu kitap daha önce hiç duymamıştım ama konusu ilgimi çekti Slav mitolojisinden ilham alınmış ve yazarının da ao3'nin co-founder'larından olduğunu duyunca açıkçası acayip hypelandım kitabı okumak için. Ama bütün hevesim ilk 50 sayfadan sonra kaçtı... Yani ana karakter Agniyeşka'ya karşı nötrdüm kitap ilerledikçe sevebilirim hatta diye düşünüyordum ama ne kişiliği ne de yaptığı şeyler bana hikaye içinde bir anlam ifade etti zaten olay örgüsünde kayda değer bir şey 100.sayfada falan olmaya başladı o noktaya kadar da erken yargılamayayım bari çeyreğini okuyayım diye zorla geldim. Karakter olarak Ejderha'yı sevdim çünkü Agniyeşka'ya kızdığı her noktada haklıydı bence valla kıza olan sinirimi onun sayesinde dışa vurdum. Güzel ve Çirkin uyarlaması olduğu söyleniyor ama uyarlayamadı benim için yani özellikle Ejderha ve Agniyeşka arası her diyalog ve etkileşimi "yav ne alaka bu şimdi???????" diye okudum nerde ya Güzel ve Çirkin nerde??? e var dendi, E BANA VAR DEDİLEEEĞĞRR!!??!?! Uyarlama olduğu gerçeğini kenara bıraksam da bu karakterler arası dinamiğin ani ve anlamsız değişimleri yine de sinirimi bozdu tuz biber oldu. Verdiğim iki puanı Baba Yaga'nın bahsi geçen okuduğum 5 sayfa ve Ejderha karakterinin gergoluğuna veriyorum kendisine papatya çayı öneririm. Enemies to lovers'ın da bi adabı vardır yani.
Bu kitaba çok büyük bir beklenti ile başladım çünkü hem çok fazla ödül almış hemde bence iyi fantastik kitaplar basan bir yayın evinden çıkış yapmış. Eğer sizde böyle düşünüp bu kitabı alacaksanız hiç almanızı tavsiye etmem. Şu zamana kadar birçok fantastik kitap okumuş biri olarak söylüyorum ki kötü bir kitaptı karakter gelişimi çok kötüydü yani bir büyücünün bir kitabı var ama bunu yıllardır herkes saçmalık olarak görüyor ama bir gün bir kız çıkıp bu büyüleri yapınca kimse durup "neden?" diye düşünmüyor. Bu benim çok sinirimi bozdu kızımız birden büyücü oldu kimsenin yapmaya bile cesaret edemediği şeyleri yapmaya başladı. Yazar burayı daha iyi bir şekilde bize aktarabilirdi diye düşünüyorum sonu beni hiç tatmin etmedi kitaba bir türlü tam anlamı ile bağlanamadım karakterler aklımda hiç canlanmadı kısacası kitap bence iyi değildi okumanızı tavsiye etmem.
Hiç bitmesini istemedim. Her sayfasını şevkle okudum, yüzümde aptal bir gülümseme eşliğinde. Betimlemeler o kadar güzeldi ki; kendimi kitabın karakterlerinden biriymişim ve büyüleri birlikte yapıyormuşum gibi hissettim. Keşke seri olsaydın, keşkee...
Harika bi evren harika bi kurgu harika bi yazım dili.Hiç bitmesin istedim keşke devam kitabı ya da novellası olsaydı da Agniyeşka'nın Ejderha ile hayatını biraz daha uzun okuyabilseydim.
UnderratedDuygu ve Düşünce
ilk 60 sayfadayım şimdiden beğendim bence okumaya değer bir kitap , yazarın son çıkarttığı kış büyüsü kitabınada göz atıcam. Akıcı ve güzel bir anlatımı var kafanızda soru işareti kalmıyor.
Yazar Hakkında
Naomi NovikYazar · 13 kitap
Naomi Novik (d. 30 Nisan 1973), ABD'li roman yazarı. Temeraire roman serisi içinde yayımlanmış yedi adet romanı ve üç hikayesi bulunmaktadır. Serinin ilk romanı olan Majestelerinin Ejderhası (Birleşik Krallık'ta Temeraire ismiyle çıktı) ile En İyi Roman Hugo Ödülü'ne aday olan Novik aynı zamanda bilim kurgu yazarlığı kariyeri öncesi Neverwinter Nights adlı oyunun tasarımında yer almıştır.
