GazelDivan Şiiri
Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı?
Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı?
Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan,
Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı?
Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım,
Uyadır halkı efgânım gara bahtım uyanmaz mı?
Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su,
Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı?
Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen
Desem ol bî-vefâ bilmen inanır mı inanmaz mı?
Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil,
Bana ta'n eyleyen gâfil seni görgeç utanmaz mı?
Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır,
Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı?
~Fuzuli
··
265 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Samet
Gönderi Sahibi
Günümüz Türkçesi (kabaca):
Sevgilim beni candan usandırdı, kendisi cefadan usanmaz mı?
Ahımdan felekler yandı muradımın mumu hâlâ yanmayacak mı? (Arzuma kavuşmayacak mıyım?)
Sevgili, bütün hastalarının (âşıklarının) dertlerine deva bağışlar, fakat bana niçin derman vermez, beni hasta (âşık) sanmaz mı ki?
Ayrılık gecesinden canım yanar, ağlayan gözlerim kan döker; feryatlarım halkı uyandırır. Kara bahtım uyanmaz mı?
Yanağının gülüne karşı gözümden yaşlar kanlı olarak akar.
Sevdiğim! Bu, gül mevsimidir, bu mevsimde akarsular bulanık akmaz mı?
Ben gamımı gizli tutuyordum; Sevgiline aç.” dediler.
Fakat derdimi söylesem, bilmem o vefasız inanır mı, yoksa inanmaz mı?
Ben sana düşkün değildim; sen benim aklımı başımdan aldın.
Bu halimden dolayı bana dil uzatan gafil, seni görünce, bana hak vererek, söylediğinden utanmayacak mı?
Fuzuli, aşk yüzünden çılgına dönmüş bir rinttir. Bu yüzden de daima dile düşmüştür.
Ona sorun ki, bu ne biçim sevgidir, bu sevgiden usanmayacak mı?