William Shakespeare'in Hamlet'den sonra okuduğum ikinci eseri. Biçim, tavır, koşuk sanatı açısından ve bir de düşünceler, anlatım tarzı yönünden Othello(1604), Hamlet'in(1600) bir yankısı gibidir. Ancak gerek atmosfer, gerek baş oyun kişisi ve gerekse üslup açısından birbirinden çok farklıdırlar. Her iki tragedya da Rönesans özelliklerini taşır, ama yine her ikisi de Rönesans'ın iki ayrı üslubuyla kaleme alınmıştır. Hamlet, hırslı, coşkulu, ama huzursuz ve düzeni bozulmuş dünyanın göstergesi olan manyerist üslupta yerini bulur. Othello ise hırsı ve coşkuyu dinamik ve görkemli bir biçimde aktaran barok üslubun özelliklerini taşır. Kitabın konusu ise Mağrip'li bir komutan olan Othello'nun, karısı ve Venedik senatör'ünün kızı olan Desdemona'ya olan kıskançlığının getirdiği bir trajedidir, ama son pişmanlık neye yarar onu bilemem)). Kitap yine Hamlet'de olduğu gibi vurucu cümlelerin olduğu bir kitapdır. Benim en beğendiğim cümle ise: "Başlangıcı birdenbire olanın sonu da çabuk gelir." Kitabın tam da bu cümleye çok yakın olduğunu söyleye bilirim...
Son olarak da okumaya değer güzel bir kitap olduğunu düşünüyorum ve okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar.
·
143 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.