Yasanmisligin canlılığı
Karlı ve yüksek bir dağın zirvesinden kizakla inmek gibiydi büyük annenin durumu, git gide hızlanıyordu... Eski Rus Edebiyatı yazarları kadar güzel betimleme yapabilen çok nadir yazar var tarihte.
Bir kitabi otobiyografik bir şekilde yazmak her yazar için çok zor ve bundandirki bu yazım nadir görülüyor. Dostoyevski bu yazımı birçok defa kullandı ve her defasında da okuyanı hayran bıraktığından eminim.
Kitabın ismine aldanıp olay orgusunu tümden kumara ve kumarbaza bağlandığını düşünmeyin çünkü bu yazara ve kahramana büyük bir haksızlık olur. Dönemin Rus İngiliz Alman ve Fransız kültürünü eleştirip yasanmisligin canlılığını gözler önüne sermesi, ikili ilişkileri, sadakati, insan erdemleri ile paranın çatışması ve aşkı kitabın belli bir kesiminde kumar ve kumarbazin etrafında psikolojik olarak incelemistir.
Dostoyevakinin her kitabını okuduğumda katıldığım düşünce ise kahramanın yazarın kendisi olabileceği fikirdir. Okadar güzel bir canlılıkla yaziyorki bunu ancak yaşayan birinin yapabileceği hissi okudukça kuvvetleniyor, üstüne otobiyografik bir dille yazması bu his çerçevesinde yazara dahada hayran olmamı sağlıyor. Kitabın sonlarına doğru ise aşkın çekiciliği ile kumarin karşı konulamaz gerçekliği arasında muazzam bir çatışmayı psikolojik bir surette ele alıyor hatta kitap bu çelişki ile sonlaniyor. ( İran sinemasının şimdilerde kullandığı sonla bitiyor)
Okuma erdemine sahip her kişinin okuyacağı bir yazar ve kitap.. iyi okumalar.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.