İstisnasız, düşen yapraklar, dünyanın her yerinde hüzün verir insana. Halbuki yeni bir başlangıç için değil mi bu düşüşler?
Belkide yükseğe alışkın olduklarımızı yerde görmenin verdiği üzüntüdendir.
Yeryüzünde yapayalnızım, kimse benimle ilgilenmiyor. Servete kavuştuğunu gördüğüm herkeste benim hiç hissetmediğim bir küstahlık ve yürek katılığı var; herkese hiç ayrım gözetmeden iyilik yapmam yüzünden benden nefret ediyorlar. Ah! Yakında ya açlıktan ya da insanları bu kadar katı yürekli görmenin mutsuzluğundan öleceğim. ( Young )