Sored
@Omrogl
Şu anda okuduğu kitap
Yaşar Kemalin kitaptaki karakter olusturması okadar gerçekçi olmuşki insanın onun üzerinden hayal kurmamasi imkansız. Konuya uygun olarak epik bir anlatım kitabı daha okunur hale getirmiş. Ve ustune insan doğasına uygun olan zalimliğe ve haksızlığa başkaldırış konusu, beni kitaba biraz daha bağladı. Eski Rus edebiyatı tarzındaki betimelemeleri çok başarılı aynı zamanda azıcıkda can sıkıcı. Bu topraklardaki tarihe dokunuşu ise benim için büyük bir zenginlik. Geri kalan üç kitabın sonunda daha detaylı bir incelemede görüşmek üzere.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tekrar görüşeceğiz.2024 Okuma Raporları
Yorumlara veye incelemelere geçmeden önce merak ettiğim ancak bunları gidermek istemediğim birkaç noktayı sormak istiyorum.
# Jhon'dan okuduğumuz bu kitap aslinda bir otobiyografi mi?
# Jhon bu eseri yazarken nekadar zamanını ayırdı.( yazma-karalama-çöpe atma-degsitirme süreci)
# Jhon yazmaya karar vermeden önce karakter analizi ile ilgili bir eğitim aldı mı? Felsefe ile ilgisi var miydi?
# Karakterler kurgu mu yoksa ( otobiyografi ise) gerçek mi?
Tuhaf oldu ama uzun bir süre geçmediki gazap üzümleri eserini okumuştum ve Ana karakterini oluşturmasına hayran kalmıştım. Ve bu eserinde ana karakterine bir çok yönden zıt bir karakterde bir anne karakteri daha oluşturdu ve ben buna da hayran kaldım.
Yazar bir karakteri tek seferde okuyucunun zihnine yüklemiyor bunun yerine parça parça ve birden fazla karakterin bu parçalarını küçük olaylar, konuşmalar hatta iç konuşmalarla bizlere aktarıyor ve bunda okadar başarılı oluyorki zihnimizde hiç bir engelle karşılaşmadan içsellestiriyoruz. Karakterlerin; psikolojik analizlerini, davranış şekillerini ve nedenlerini, olaylara bakış acılarını, istek ve arzularını, genlerden aldıklarını, toplumdan aldıklarını ve bunların bir karaktere bir kişiliğe dönüşümünü hiç acele etmeden ancak unutturmadan başarılı bir şekilde ( bu basitçe kaçtı maalesef) bizlere aktarıyor.
Karakterlere iyi- kotu catismasini yansıtmaktan ziyade karakterler üzerinde iyi-kotü tanımlamasını ince ancak keskin bir ayirim çizgisi olmadan yapmıştır.
Yazildigi donemin sosyal ve ekonomik yapısını, savaşı ve etkisini eserinin disinda bırakmadan bir çok hayati farklı yollardan getirip tek bir yolda bir hikayede birleştirmistir.
Son olarak hayran kaldığım anne karakterine değinmek istiyorum.
Bu karakteri oluştururken birilerinden yardim aldı mı yoksa böyle bir
Üç küçük İngiliz çocuğunun başlarından geçen sıkıntılı olayları aile bağlarının gücü ile kendi yöntemlerini kullanarak aşmalarını konu edinen hikaye, çocuk kitabı olarak tanıtılmaktadır ancak her yaştan insanın o duygulara özlem duyduğunu düşünerek okuyucu kitlesinin daha geniş olduğunu söyleyebilirim.
Zenginlik ve refah içinde yaşayan aile aniden bir haber alır ve artık baba figürü evde yok üstelik baba ile birlikte zenginlik ve refah yaşamda yavaş yavaş onları terketmiştir. Artık kahraman olma sırası çocuklardadır.
Yazar üçüncü şahıs ağzından kitabı anlatmış ve bence kitaba çok uygun bir anlatım tarzı oluşturmuş. akıcı bir dil ve sıkmayan güzel bir hikaye birleşince bunun gibi harika bir kitap ortaya çıkıyor. çok fazla yorum yapılacak bir kitap değil ancak anne babaların çocukları ile birlikte okuyabilecekleri bir kitap.
İyi okumalar.
Kahramanin kendi ikizi ile sıkıntılı bir gunde aniden karsilasmasi ve ayni isimde oldugu bu ikizi ile iş yerinde de çalışmaya başlaması ile hikayemiz gittikce sizlerde merak uyandiracak.Yazarımizin yazarliginin başındayken yazdığı kitaplardan birtanesi. Tabi buda acemiligi beraberinde getiriyor. Daha doğrusu kitap demlenmemiş diyebiliriz. Dili yazarimizin alışıldık dilinden biraz uzak, pekala çeviriden de kaynaklanıyor olabilir ancak sanki yazar psikolojik etkiyi( bu noktaya fazlası ile deginecem) daha belirgin hale getirmek için kendi dilinden biraz uzaklaşmış.
Herzamanki gibi tasvirler çok fazla ve diğer kitaplarına oranla çevre daha gerçekçi ve fazlası ile kullanilmış.
Hikayede kahramanımız iyi ve ikizi ise kötüyü temsilen bir mücadelenin içine girisiyorlar. Bu bağlamda psikolojik etkiyi ziyadesiyle hissettiriyor. Kitabin neredeyse basindan sonuna kadar buram buram psikoloji kokuyor. Belkide kitabin okunmasını sağlayan etkende bu psikolojik mücadeledir. Kitapta isanın içindeki 'iyinin' ve 'kötünün' savaşını kimin kazandığı belirsiz kalıyor ancak bana göre 'kötü' taraf daha kazançlı görünüyor ki yesilcam filimlerindeki gibi 'kötü' için herhangi bir cezalandirmaya da gidilmiyor.
Merak konusunu psikolojik etki ile birlikte iyi işlenmiş ancak bu beklentinin karşılanıp karsilanmayacagi biraz okura bağlı.
Bunu yazan yazarımız olmasaydı belkide çok iyi bi yorumlama getirirdim ancak yazarımıza haksızlık edemememden kaynaklanan bir kaç eleştiri yaptım. Genede kesinlikle kitapliginizin okundu bölmesinde olması gereken bir kitap.
İyi okumalar dilerim.
Charles Dickens,
Fransa ve İngiltere arasında gidip gelen yaşamları devrime giden yolda nakış yapa yapa anlatmış. Olayların devrimi nasıl atesledigini, dönemin Fransasinin sınıfsal farklılıklarını ve bu farklılıkların getirdiği ve gerektirdiği acıları, zulümleri, adaletsizlikleri, fakirliği ve de zalimleri ile mazlumları gerçekçi bi dille anlatmış. Devrimi zorunlu hale getiren adaletsizliği ve bu adaletsizliğin devrim sonrasında nasıl bir intikam ateşine dönüştüğü ve sonrasında tekrardan nasil adaletsizliğe dönüştüğünü aktarmış.
Kitap iç içe geçmiş bir cok hikayeyi ve karakterleri bir arada barındırıyor ancak bu hikayeler ilkin ayrı ayrı işlenerek ilerlemesine rağmen kitabin sonuna doğru tek bir hikayeye dönüşüyor. Bu birçok hikayenin ayrı ayrı işlenmesi ilkin birbirinden bağımsız olması kitabı biraz karmaşık hale getirdiğini düşünüyorsunuz ancak akiciligi ile sayfalar ilerledikçe taşların yerine oturduğunun farkına veriyorsunuz.
Yazar taavirleri çok fazla kullanmasına rağmen hiç bir rahatsızlık vermediği gibi üstüne hikayeye gözünüzde canlandırma konusunda da size baya yardımcı olacaktır. Firansanin
yanan devrim ateşinin sadece zalimleri veya suçluları değil mazlumları ve suçlularıda yaktığını çok gerçekçi bir hikaye ile bir okadae gerçekçi ve bolca tasvirle anlatmış.
Edebi aynı zamanda tarihi bir eseri okuyacaginizi, bitirdiğinizde okumanın tadını em küçük zerrenizde bile hissedeceginizden emin olabilirsiniz. Hem hikayesi hem anlatım tarzi hemde şiirsel dili ile kesinlikle son dönemlerde okuduğum en iyi kitap ve bence bu yorumum evrensel olmalı ki bunu okuyan herkesin aynı fikre sahip olduğunu düşünüyorum.
Okurların ikinci sefer okuma isteği ve ihtiyacı oluşturabilecegini de belirtmeliyim.
Okumanızı ve etrafınıza okutturmanizi temenni ediyorum.
Iyi okumalar.
