Bu kitapta 
Lev Tolstoy önce ölümle mücadele eden daha sonra kendini ölüme bırakan bir adamın hayatını anlatmış. Kitabın konusu herkesi yakından ilgilendiren ölümle alakalı.
Adım adım ölüme giderken ne kadar farkındayız bu hayatın? "Belki de sürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" (s.71) Peki ya sürdürmem gereken yaşam neydi? gibi kendinize sorular sordurtan bir kitap ben bu kitabı okurken hızlı okumadım ve size de tavsiye etmem 2-3 günde okumanız ideal olacaktır kendinize sorular sorarak okumanız gerektiğini düşünüyorum.
İvan İlyiç karakteri kendini ölüme bıraktığı zaman yalnızlığı , ruh hali , etrafında ki karakterlerin ona karşı davranışlarına değinilmiş ve bunlar çok başarılı anlatılmış. Karakterler empati kurduğum zaman düşüncelerimin İvan İlyiç`ten çok farklı olacağını sanmıyorum eğer ölümle burun buruna olsaydım. Etrafımda ki insanlarında bana acıyan gözlerle bakıp arkamdan konuştuklarına emin olurdum aynı İvan İlyiç gibi.
Birkaç alıntı yapıp sizi bu kitabı okumaya yönlendirmek istiyorum.
"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" (s.71)
Niye açıklama yapıyorum ki, sanki anlayacak! (s.47)
Yaşadığın ve yaşamakta olduğun her şey yalan. (s.80)
İmkansız olduğunu biliyor, ama yine de istiyordu işte. (s.57)
incelemem bu kadardı sizi kitapla yalnız bırakmak istiyorum. İyi okumalar
Lev Tolstoy önce ölümle mücadele eden daha sonra kendini ölüme bırakan bir adamın hayatını anlatmış. Kitabın konusu herkesi yakından ilgilendiren ölümle alakalı.
Adım adım ölüme giderken ne kadar farkındayız bu hayatın? "Belki de sürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" (s.71) Peki ya sürdürmem gereken yaşam neydi? gibi kendinize sorular sordurtan bir kitap ben bu kitabı okurken hızlı okumadım ve size de tavsiye etmem 2-3 günde okumanız ideal olacaktır kendinize sorular sorarak okumanız gerektiğini düşünüyorum.
İvan İlyiç karakteri kendini ölüme bıraktığı zaman yalnızlığı , ruh hali , etrafında ki karakterlerin ona karşı davranışlarına değinilmiş ve bunlar çok başarılı anlatılmış. Karakterler empati kurduğum zaman düşüncelerimin İvan İlyiç`ten çok farklı olacağını sanmıyorum eğer ölümle burun buruna olsaydım. Etrafımda ki insanlarında bana acıyan gözlerle bakıp arkamdan konuştuklarına emin olurdum aynı İvan İlyiç gibi.
Birkaç alıntı yapıp sizi bu kitabı okumaya yönlendirmek istiyorum.
"Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?" (s.71)
Niye açıklama yapıyorum ki, sanki anlayacak! (s.47)
Yaşadığın ve yaşamakta olduğun her şey yalan. (s.80)
İmkansız olduğunu biliyor, ama yine de istiyordu işte. (s.57)
incelemem bu kadardı sizi kitapla yalnız bırakmak istiyorum. İyi okumalar
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.