Daha önce okuduğum, kitaplığımda olan bir kitaptı açıkçası. Kafamda hikaye mevcut, Oğuzhan Uğur’u son dönemlerde tanıdığımı düşünerek yeniden aldım elime… Önceki okumamla uzaktan yakından alakası olmayan bir şeydi yaşadığım. Bazen dedim demek ki böyle oluyordu aslında, okuduğunu sanıyorsun ve koyuyorsun rafa. Sıcağı sıcağına da not almak istedim buraya. Bu adam ülke gerçeklerini çok güzel görüp dile getiren biri. Son dönemlerde takdir eden kadar yeren de gördü bu gözler. Yeren her kul için yazık diyip geçerim de, öven herkesin de bu sayfalara bi göz atmasını dilerim açıkçası.
Ülkemiz savcılarının bir kısmının yüzleşmesi gereken bir son doğrusu. Adaleti sadece saray adının önünde gördüğümüz bu zamanlarda dile gelmiş en güzel eleştiridir bu kitap. Okuyunuz efendim. Hele Oğuzhan Uğur’u anlayabilmek adına eserlerine göz atınız derim. Kitapta ciddi ironiler vardı. Yazmak istemem tek tek ama meraklıları için çok gerçekçi tespitler. Sevgiler.