Ölmeye hepimiz mecburuz! Kolaysa yaşamaya mecbur ol!İnsan
Kitabı az önce bitirdim. Şu anda yapmak istediğim uyumak ve uyanınca kilometrelerce yürümek. Çünkü hazmetmem gerekiyor okuduklarımı. Hakan Günday yine acılarla dövüyor ruhunuzu. Ve en çok korktuğum gerçeklerle yüzleştiriyor aciz aklımı. Evet ben acizim. Okuduğum her satırda bunu anladım kitapta. İçimde tuttuğum karanlığın zehri akıyordu her sayfada. Belki de ben de yazmalıyım Kinyas ve Kayra gibi beynimdekileri. Fakat yok ki benim o kadar güçlü bir ruhum. Yok ki benim yazdıklarımı okuyacak ya da okutacak bir cesaretim. İçimde kaynayan bir kazan var ve kazan ağzına kadar dolu katranla. Taşmasından korktuğum her acı vardı bu romanda. Ben Kayra gibi zihinsel ölüm isteyen, Kinyas gibi yaşamak isteyen bir insanım. İnsanlıktan çıkmak isteyen ama bundan da korkan bir deliyim. Ve benim hikayem hiçbir zaman buluşmayacak bir kağıtla. Güçsüz olduğum için ve beni bu yaşta hayattan nefret ettiğim için özür diliyorum benliğimden. Seni mutlu edemeyeceğim. Ölene kadar beraberiz, öldükten sonra da...
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.