Kitabı okurken fark edeceksiniz ki karakterler bir süre sonra akrabanız gibi oluyor; kiminin yüzünü görmek istemiyor, kimini de hep yanınızda istiyorsunuz. Onlarla düşünüp onlarla izliyorsunuz.... ama şunu diyeyim ki kitapta öyle bir sahne var öyle bir sahne... hayatınız boyunca hiçbir kitaptan alamayacağınız zevki aldırır size. Belki de Yaşar Kemal'in topyekün cinayete teşvik edişiydi o satırlar...
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.