2022’de Şükrü Erbaş’ın söyleşisine katılmıştım, bir sahaf dükkanında. “Artık”, diyordu, “artık yazmak istemiyorum. Kendime soruyorum, bu kadar yazdın da ne oldu?”
İnsan Bir Eksik Sözdür’de de o söyleşidekine benzer sorgulamalarını, inkarlarını, kabullerini, acılarını hissettim şairin. İnsan bir şey üretince, yaşamın akışına anlamca katkıda bulununca, aradığını bulmaz mı? Tamamlanmış hissetmez mi?
Cevabı bilmiyorum.
Yazarın son kitabı, İnsan Bir Eksik Sözdür. “Yazmayacağım artık,” diyerek bitiriyor kitabını. “Yazmayacağım ama, yazılmış bütün şiirleri yeniden okuyacağım”
Aradığını bulduğu için mi vazgeçiyor yazmaktan, yoksa kaybettiği için mi?
Kim bilir…
Şükrü Erbaş, okunmalı.
“Biz hepimiz
Bir mutsuzluk töreninde
Varlığıyla yaralı
Birer yeryüzü ağrısıyız”
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.