iç dökmesi6 Şubat 2023 Maraş Depremi
çok zor günler geçirdik, kısmen geçirmeye de devam ediyoruz. depremin üzerinden 4 ay geçti ama etkisi hâlâ üzerimde. o korku, o perişanlık hâlâ üzerimde.
büyük bir kol çantası aldım kendime deprem sonrası, lazım olan bütün eşyalarımızı içine koyabileyim diye. lazım olan dediysem en lazımları yani. üzerinden aylar geçti ama ben hâlâ ilk günkü korkumla dolduruyorum çantamın içini, hiçbir şeyi unutmamaya özen gösteriyorum. öyle bir dolduruyorum ki, eve döndüğümde içinden evin anahtarını bulmam dakikalarımı alıyor. eşim kızıyor her seferinde, bunu bu kadar doldurma, diye. her gece baş ucumdaki sehpanın üzerine koyuyorum, tekrar bir deprem olursa hemen alıp kaçabileyim diye. odadan odaya geçerken yanımda götürüyorum çantamı. öyle bir korku bendeki.
üzerimi sıkı giyinmek istiyorum bir de, hava sıcak olsa bile sıkı giyinmek istiyorum. korkuyorum. deprem anındaki gibi karda, yağmurda kalırsak diye. ıslanmaktan, donarak ölmekten korkuyorum. kat kat kıyafet taşımak istiyorum yanımda.
her yağmur yağmasında korkuyorum, çok korkuyorum. Ankara'dayım depremden bu yana. çok yağmur yağıyor burda. her seferinde korkuyorum. telefonumun şarjı 70'se bile hemen şarja takıyorum, elektrikler giderse yakınlarıma ulaşabileyim diye. mutfakta oturuyorsam girişin ışığını da açık bırakıyorum akşamları, aniden bir şey olursa karanlıkta kalmayayım diye.
böyle bir korku bendeki. böyle bir geçmeyen ağrı.
şehrimi terk ettim ben, eşimle daha 1 ay oturabildiğimiz ilk evimi terk ettim ben. evdeki hiçbir eşya bizim değildi, ama öyle özlüyorum ki o evi, o eşyaları.
sevdiklerimi kaybettim ben. anılarımı, kısmen çocukluğumun geçtiği sokakları kaybettim. ana evimi, ailemle geçirdiğim anıları kaybettim.
hiçbir şey eskisi gibi olmadı, olmayacak. kaybedilen şeyler geri gelmeyecek.
08.06.23
·
305 Gösterim
3 Yorum
Bu yorum görüntülenemiyor
Çok geçmiş olsun öncelikle. Bu deprem hepimizi derinden sarstı. Daha reşit bile değilken günlerimi televizyon karşısında haberlerde umut bekleyerek geçirdiğimi ve hâla daha bilimsel kaynakları araştırdığımı biliyorum. Bedensel olarak uzak gibi görünebiliriz ama manevi olarak tüm gönüller bir oldu ve hepimiz aynı duaları ettik sizler için, seferber olduk, bunu biliyorsunuzdur ama tekrar hatırlatmak istedim, sizin için hâla dualar ediliyor, lütfen unutmayın. Korkunuzu anlayabiliyorum, hiç deprem görmesem de benim yaşadığım yerde - Türkiye'nin büyük bir çoğunluğu gibi - deprem riski olan bir şehir. Ve bu depremden dolayı benimde ilk işim olası bir depremde ne yapabileceğime dair araştırmalar yapmak oldu. Böyle korkunç bir deneyim yaşamanın üzerinizde travma etkisi yaratması normal. Eğer maddi durumunuz iyi ise lütfen destek alın. İnsanların birbirleri ile iletişim halinde olması çok güzel ve iyileştirici etkiye sahip ama bir uzmandan yardım almak çok daha etkili olacaktır. Maddi durumunuz olsun ya da olmasın her şey zihnimizde bittiğinden ve doktorlar da bizi sadece yönlendirdiğinden, kendi kendinize de yardımcı olabilirsiniz. İbadet etmek, kendinize zaman tanımak, yavaş ve sakin bir şekilde kabullenmek gibi. Hafızanızdan silemezsiniz, silemeyiz biliyorum, ama bunu kabullenerek yaşayabilirsiniz, bu, olayı hatırlamadığınız sürece acı vermeyecektir. Şuan yaşım sebebi ile sadece dua edebiliyorum, üzgünüm, lütfen kendinize iyi bakın. Siz, o enkazdan o soğuktan çıkarak ne kadar güçlü olduğunuzu kanıtladınız aslında. Buna inanın. Umarım güzel günleri hep beraber tekrar görebilir, ve hiç bırakmamak üzere kucaklayabiliriz. Kendinize çokça iyi bakın.
Sena
Gönderi Sahibi
bu güzel düşüncelerin için çok teşekkür ederim :')
hafızalardan silinemez bir durum maalesef. yavaş yavaş toparlanıyoruz, yeni şehir, yeni iş, yeni insanlar bir nebze de olsa iyi geldi. inşallah ülkece çok daha iyi olacağız. tekrar teşekkür ediyorum, iyi geceler 🤍
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.