Merhabalar!
Kitabın tasarımına bittim. Hele birde mor ve tonlarını bu kadar severken. Fantastik, romantik, gizem ve birazda gotik bir kurgu arıyorsanız şiddetle tavsiye edilir. Kitap sonlara doğru beni daha da çok içine çekti. Eksikleri var mıydı? Tabiki vardı ama bu kitabı sevdim.
Signa'ya çok üzüldüm. Etrafındaki herkesin ölümünü izlemek zorunda kalmış ve yalnızlaşmış. Bir özelliği de var ruhları ve Ölüm'ün kendisini görebiliyor. Aralarında farklı bir bağ var.
Ölüm karakterini hiç bu şekilde hayal etmemiştim. Beklediğimden çok daha farklıydı ama ben bu halinden razıyım. Konuşma tarzı, haraketleri, duruşu gölgelerin arasında onu somut olarak hayal etmek çok farklıydı.
Ölüm'ün Signa'yı bu kadar önemsemesi, ona bir farklı davranışı, aralarında ki diyaloglar hepsini okumak çok keyifliydi.
Konusundan da bahsedeyim; Signa daha bebekken tüm aile fertlerini kaybetmiş. Ölüm'ün onları nasıl gelip aldığına tek tek şahit olmuş. Kendini öldürmeye her çalıştığında ise Ölüm buna izin vermiyor. Signa ölmeyi denese de başaramıyor.
On dokuz yaşına kadar vasiler tarafından büyütülüyor ama bu kişilerin de tek düşündüğü Signa'ya kalacak olan miras. Bu zamana kadar yanında yaşadığı vasilerin hepsinin ölmesi nedeniyle " Lanetli " olarak görülüyor. Kimin yanında yaşamaya başlasa hepsi garip şekillerde ölüyorlar. Ölüm onların ruhunu almaya geliyor ama Signa'ya hiçbir zaman dokunmuyor.
Yanında kaldığı ailenin ölmesi ile beraber son akrabası olan Hawthorne'ların yanına gönderiliyor. Asıl olaylarda burada başlıyor. Signa ölen teyzesinin ruhunu gördükten sonra onu birinin zehirleyerek öldürdüğünü öğreniyor. Katilin peşine düşmeye karar veriyor. Ancak tabikii de yalnız değil. Ölüm her zaman bir gölge gibi yanında. Ölüm, Signa ile bir anlaşma yapmak istiyor. Signa'nın katili yakalayabilmek için Ölüm ile bir anlaşma yapması gerekir.
Şimdiden okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.