Bu kitap, hiç hayatı olmamış bir adamın biyografisidir.
Huzursuzluğun Kitabı, hayatımda okuduğum en önemli kitaplardan birisiydi benim için. Yeri geldi sayfalarca okudum, yeri geldi günlerce elimi sürmedim. Evet, kitabı bitirdim fakat ileride elime alıp göz attığım zaman dahi aynı şeyleri hissedeceğimden şüphem yok.
Fernando Pessoa, 1935'te öldüğü zaman pek az tanınıyordu. Sandığından çıkan birçok yazısı günümüze kadar ulaşmış, saygı görmüştü. Bu inceleme yazısını kitabı bitirdikten epey sonra kaleme alıyor olma sebebim, gerçekten hazmedememiş olmamdı. Kitapla ve yazarla o kadar fazla empati kurmuş bulundum ki, sanki canımdan ciğerimden bir parça çıkarılıp kitaba aktarılmış gibi hissediyordum.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı o an. Bu kitabı okurken çoğu kez boğazınız düğümlenebilir; varoluştan bütün benliğiniz ile tiksinebilirsiniz, hayatı sorgulamaktan bitap düşebilirsiniz... Şayet ben, denizin dalgalarına kapılıp gidiyormuşcasına okudum bu eseri. On sayfa bile okusam, o yoğunluğu iliklerime kadar hissettim.
"Hissetmek ne büyük bir ağırlık! Hissetmek zorunda olmak ne büyük bir ağırlık!" diyor yazarımız. Omuzlarımda hissettiğim o ağırlık, gerçeklerle yüzleşmenin ağırlığıydı. Yaşamanın ağırlığı, yaşayamadığım çocukluğumun ağırlığı...
Kitaplar, saygıdeğer okur arkadaşlarım. Kitaplardır bizi anlayan, bize kucak açan. Bir o kadar da yine kitaplardır bizi hayattan koparan, yaşamı en ağır şekilde öğreten. Bu ruhsal gelgitlerimden daha fazlası, Huzursuzluğun Kitabı'nda sizi bekliyor olacak.
Bu anlatı, olay örgüsünden yoksun olan; kişinin kendi kendisi ile oturup sohbet ettiği bir eserdir. Huzursuzluğun Kitabı ne anlatıyor diye sorsalardı hem tonlarca, hem de hiç cevap veremeyecek durumda olduğum doğrudur. Tek kelime, tonlarca kelime... Can kırıkları ile dolu bir kitap.
"Şimdi bu kitabı sunuyorum sana, çünkü onun gereksiz olduğu kadar güzel olduğunu biliyorum. Hiçbir şey öğretmiyor, hiçbir şeye inandırmıyor, hiçbir duygu uyandırmıyor. Rüzgârla savrulmuş küllerle dolu bir uçuruma akan, ne bereket ne felaket getiren, basit bir derecik."İnceleme
Huzursuzluğun Kitabı, hayatımda okuduğum en önemli kitaplardan birisiydi benim için. Yeri geldi sayfalarca okudum, yeri geldi günlerce elimi sürmedim. Evet, kitabı bitirdim fakat ileride elime alıp göz attığım zaman dahi aynı şeyleri hissedeceğimden şüphem yok.
Fernando Pessoa, 1935'te öldüğü zaman pek az tanınıyordu. Sandığından çıkan birçok yazısı günümüze kadar ulaşmış, saygı görmüştü. Bu inceleme yazısını kitabı bitirdikten epey sonra kaleme alıyor olma sebebim, gerçekten hazmedememiş olmamdı. Kitapla ve yazarla o kadar fazla empati kurmuş bulundum ki, sanki canımdan ciğerimden bir parça çıkarılıp kitaba aktarılmış gibi hissediyordum.
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı o an. Bu kitabı okurken çoğu kez boğazınız düğümlenebilir; varoluştan bütün benliğiniz ile tiksinebilirsiniz, hayatı sorgulamaktan bitap düşebilirsiniz... Şayet ben, denizin dalgalarına kapılıp gidiyormuşcasına okudum bu eseri. On sayfa bile okusam, o yoğunluğu iliklerime kadar hissettim.
"Hissetmek ne büyük bir ağırlık! Hissetmek zorunda olmak ne büyük bir ağırlık!" diyor yazarımız. Omuzlarımda hissettiğim o ağırlık, gerçeklerle yüzleşmenin ağırlığıydı. Yaşamanın ağırlığı, yaşayamadığım çocukluğumun ağırlığı...
Kitaplar, saygıdeğer okur arkadaşlarım. Kitaplardır bizi anlayan, bize kucak açan. Bir o kadar da yine kitaplardır bizi hayattan koparan, yaşamı en ağır şekilde öğreten. Bu ruhsal gelgitlerimden daha fazlası, Huzursuzluğun Kitabı'nda sizi bekliyor olacak.
Bu anlatı, olay örgüsünden yoksun olan; kişinin kendi kendisi ile oturup sohbet ettiği bir eserdir. Huzursuzluğun Kitabı ne anlatıyor diye sorsalardı hem tonlarca, hem de hiç cevap veremeyecek durumda olduğum doğrudur. Tek kelime, tonlarca kelime... Can kırıkları ile dolu bir kitap.
"Şimdi bu kitabı sunuyorum sana, çünkü onun gereksiz olduğu kadar güzel olduğunu biliyorum. Hiçbir şey öğretmiyor, hiçbir şeye inandırmıyor, hiçbir duygu uyandırmıyor. Rüzgârla savrulmuş küllerle dolu bir uçuruma akan, ne bereket ne felaket getiren, basit bir derecik."·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.