Postmodernist edebiyatı sevenler için çok iyi bir örnek. Metinlerarasilik, üst kurmaca gibi ögeleri çok iyi vermiş, zaten başındaki ve sonundaki yazılarda da bundan bir hayli bahsedilmiş. Orhan Pamuğun sonraki kitaplarından da izler bulmak mümkün. Anlattığı dönemi ise başarılı bir şekilde yasattigini düşünüyorum ancak Hoca ile İtalyan gencin yaşadıklarından ziyade yazarın işlemiş olduğu 'ben niye benim' , 'ben senim, sen bensin' cikarimlari üzerinde düşünmek kitaptan daha çok keyif almayı sağlıyor biraz da kafa karıştırıyor tabi ama yazarın da amaçladığı şey bu zaten. Ayrıca dönemin ve maalesef donemimizin de kanayan yarası bilim ve din çatışması da yine çok iyi verilmiş.