Edebiyat biraz da budur.Edebiyat
Bu kitaptan böylesine etkileneceğimi hiç ummazdım. Evet, itiraf ediyorum; hiç yaz aşkım olmadı, hiç kısa süreliğine tanıdığım biriyle güçlü bir bağ kurmadım, hiç bu kadar entelektüel bir toplulukla vakit geçirmedim ve hiç İtalya’ya gitmedim. Ama bu kitap kalbimi kırdı.
Konusuyla değil aslında bunu henüz 17 yaşındaki zeki ve kültürlü Elio’nun Oliver’a olan tutkusunun iç burkan tasviriyle yaptı. Bu kitabı büyülü kılan tam olarak Andre Aciman’ın Proustvari kalemi. Öyle ki Elio’nun aşkı sadece onu değil sizi de tüketiyor.
Ben aşkın betimlemelerle bezeli ve fantezi dolu yoğun anlatılarından pek hoşlanan biri değilimdir ama arzu gibi bazen sığ olabilecek bir nesneyi böylesine akıcı ve bütünlüklü bir şekilde aktarması, ben bu yazardan her şeyi okurum dedirtiyor; “Bul Beni” hariç.
Kitabın devam kitabı Bul Beni’yi okumayı reddedeceğim çünkü bu haliyle hikaye tamamdır. Bazı güzel şeyler sündürülmemeli, olduğu haliyle kalmalı, bu hali bir miktar üzse bile.
Aynı isimle sinemaya uyarlanan filmi de izlemeyi uzun süre erteledim çünkü kitabı olan yapımların önce kendisini okumayı seviyorum. Çok doğru kararmış, bir kez daha anladım. Filmi çok övüldü, sevildi; kötü bir film de değil elbet ama kitap muazzam.
Çoğu kitap iyi bir hikaye için okunur, kurgu önemlidir, bunu yadırgamıyorum. Bu kitabı okuyacaklar bilmelidir ki bu kitapta iyi bir hikayeden öte muazzam bir dil işçiliği var. Yazarı gösterişçi bulanlar olacaktır ancak bu düzyazının şiirselliğin sınırında gezindiği anlatı biçimi bana “işte edebiyat biraz da budur” dedirtiyor.
#adınlaçağırbeni #callmebyyourname #andreaciman #kitaptavsiyesi #kitapincelemesi #kitapönerisi @selyayincilik
·
167 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.