Anlatım dili oldukça sade, düz ve akıcı. Okurken herhangi bir zorluğa sebep olamayacak kadar berrak bir anlatıma sahip. Fakat hikayenin sonu havada kaldığı için biraz hayal kırıklığına uğrattı. Hikaye genel olarak Japonya'nın felaket(?) öncesini ve sonrasını karşılaştırarak ilerliyor ve bunu 100 yaşını aşmış Yoşiro ile torununun çocuğu olan Mumei üzerinden aktarıyor. Yaşam biçimleri, davranışları, duyguları ve hatta sağlıklarının bile eskiye kıyasla ne kadar değiştiği açıkça görülüyor. Bu durumun kısmen yasaklarla kısmen de toplumsal farkındalık ile ortaya çıktığı belirtiliyor.
Özet olarak, yazım dili ve hikaye olarak akıcı giden bir esere uygun bir son noktanın koyulamaması hayal kırıklığına sebep oldu.
·
170 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.