Beş farklı sınıftan beş farklı insanın ölümünü kısacık bölümlerde anlatmış Emile Zola . Hayat gündelik yaşamda sınıf ayırdığı gibi, ölümde de insanlar arasında ayrım yapmaya devam ediyor. Zengin ya da fakir herkes bir gün ölüyor tabii ama fakir ölünce eksilen boğaz, zengin ölünce arkada kalan miras ölenden daha önemli bir konu haline geliyor. Ölmenin bile eşit olmadığı çok güzel anlatılmış ama kitapta duyguya dair hiçbir şey yok. Bencil, samimiyetsiz ve karaktersiz insanların bir başkasının ölümünü nasıl beklediğinden bahsedilmiş daha çok. "Ölenle ölünmez" kalıbının bencilliğini bir kez daha anlamamızı sağlayan, kısa olsa da insanı düşündüren bir kitap. İyi ya da kötü, zengin ya da fakir.. Sonunda herkes ölüyor ve nasıl öldüğümüz de pek önemli değil sanırım.
Keyifli okumalar dilerim..
"Para ölümü zehirlerse, ölümden bir tek öfke çıkar."