Kirpilerin yaşama uğraşı üzerine
Uyandığında nerede olduğunu da hangi kimlikle orada olduğunu da başta farketmeden
büyük bir şaşkınlık ve panikle etrafındaki detaylardan bir tiyatro kulisinde olduğunu kavrayan, ancak hangi oyuncu rolünün kendine ait olduğunu hatırlamadığından dolapları sırasıyla açmaya başlayıp kendine uygun kostümü arayan, denediği her kostümle bir türlü özdeşleşemeyen, nihayet bakmadığı son kilitli dolabın kendine ait olduğunu anlayıp aynı heyecanla dolaba yönelen ancak dolabı açtığı o anda gördüğü boşluğun dehşeti karşısında yere yığılan, kendine olan yabancılığıyla yüzleşmek zorunda kalan tiyatro sahibinin hikayesi, sanıyorum bir kısmınıza tanıdık gelmiştir bu hikaye.
Elinizdeki kitap tam da bu çarpışmaya benzer nitelikte. Buradan kendi üzerimize düşenleri alıp alamayacağımız da sanırım kendimize ne derece yakın olduğumuz ya da yakın olmak isteyip istemediğimizle ilintili.
Kendimize karşıt düşen davranışları nasıl geliştirdiğimizi göremedikçe, neyi aşmamız gerektiğini de göremeyeceğimizi söylüyor yazar daha en başından.
Birey ve toplum
Anne baba çocuk
Öfke, Kaygı, Değersizlik Duygusu, ortak yaşam birliği
gibi farklı konu başlıkları altında daha çok 
Sigmund Freud’yen bir çerçeveden insanın tiyatro kulisinde üzerine giydiği her yeni kostümde aldığı toplumsal roller üzerinden sergilediği davranışların altındaki psikolojik “nasıl”ları anlamaya çalıştığınız ve kendi doğaçlamanızı yazıp bunu önce kendi kendinize sahnelemeden kalabalıklara faydalı olamayacağınız tek kişilik bir sahne sunuyor.
Stefan Zweig ’ın dediği gibi,
Bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan kişi
bütün insanları anlar.
Kendinizle aranızdaki mesafenin giderek kısaldığı keyifli okumalar..
Sigmund Freud’yen bir çerçeveden insanın tiyatro kulisinde üzerine giydiği her yeni kostümde aldığı toplumsal roller üzerinden sergilediği davranışların altındaki psikolojik “nasıl”ları anlamaya çalıştığınız ve kendi doğaçlamanızı yazıp bunu önce kendi kendinize sahnelemeden kalabalıklara faydalı olamayacağınız tek kişilik bir sahne sunuyor.
Stefan Zweig ’ın dediği gibi,
Bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan kişi
bütün insanları anlar.
Kendinizle aranızdaki mesafenin giderek kısaldığı keyifli okumalar..·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.